خب شوخی کردیم
خندیدیم، بسه!
ولی بغیر از حسام که پاشو به این قضیه خودم باز کردم چقدر اونایی که اعلام داوطلبی کردید به صورت جدی بهش فکر کردید؟ اصلا تونستید آینده رو متصور بشید که چنین اتفاقی بیوفته؟ زبان جهان فارسی باشه.
بدون اینکه به این تصور بخندید چقدر خیلی جدی بهش فکر کردید؟ حتی نمی پرسم چقدر براش تلاش کردید؛ فقط چقدر تونستید بهش فکر کنید.
بقیه ای که خوندن و رد شدن و گفتن باز این رد داده رو کاری ندارم.
اونایی که اعلام آمادگی کردن رو میگم.
حال مقدمه چینی مثل گذشته هامو ندارم.
خب اینجا هم بچه های مذهبی هستن که موافق جمهوری اسلامی هستن و عاشق رهبر و بسیجی و... ازونور بچه هایی هم هستن مخالف نظام ان با منم حال نمیکنن (نمیدونم چرا اینجان ولی خب هستن🫶🏻) ولی وطن پرست رو هستن.
رو یک چیز با گروه اول اتفاق نظر دارن و اون عشق به ایرانه
تو این موضوع با هر دیدگاهی چه واکنشی به این موضوع داشتید؟ خندید یا آرزوش کردید؟ بنظرتون مسخره اومد یا رویایی؟
نمیدونم ولی اگر گزینه اول رو انتخاب کردید بنظرم یه تجدید نظری تو مذهبی یا وطن پرستی تون بکنید چون عیب داره. (بابت اینجوری حرف زدنم عذرخواهی میکنم اگر بهتون قراره بربخوره هم مهم نیست ولی اگر عشق ولایت خودت رو میدونی اما میخندی یا منافقی یا عشق ولایت نیستی؛ اگر وطن پرست خودت رو میدونی و مسخره به نظرت میرسه این موضوع مجددا همون بالایی یا منافق و دورویی یا وطن پرست نیستی و این کلمه رو بی آبرو میکنی)