لذتی که در رخ دادن این دعا هست در هیچ کوفت دیگه ای نیست

حسم به تاریخ نمیایهه یکی بره بهش بگه بیایه

اگر برای پیروزی یک مظلوم بر ظالم خوشحال میشیم یا از کشته شدن ادم هایی ناراحت میشیم یعنی ما انسانیم و هنوز انسانیت داریم . اگر ناراحت نشیم یعنی یه جای کارمون گیره که دیگه اونجوری که باید نمیشیم

دارم فکر می کنم جنایات صدرا و شتیلا رو ما ندیدیم ولی ظاهرا ازین کمتر نبوده و شاید بدتر هم بوده دلم بیشتر اتیش میگیره

دارم از خستگی یک روز کامل بیرون بودن میمیرم و حتی نمیتونم قبول کنم بخوابم

باز یاد امتحانات افتادم امتحانات هشتم ، همون روزا که خبر اومد حاج قاسم شهید شده همون روزی که یهو می دیدم یکی داره از کلاس وسط ازمون فرار میکنه بیرونو صدای گریه اش بلنده

من چند ساعت پیش حرم بودم و همه خوشحال بودن حتی جشن گرفتیم در عرض چند ساعت همه سیاه پوشو عزا دار شدیم به همین سرعت و به همین راحتی

چجوری اخه این ادم ها خوابشون می بره ؟

همه دارن یقه جر میدن که اره چرا کسی کاری نمیکنه و چراعملی نمیشه

باید بگم حضرت عباس هم وقتی که سمت تابوت شریف امام حسن ع تیرپرتاب شد به دستور ولی اش سکوت کرد تا عاشورا برسه

خودتون نتیجه بگیرید الان باید ساکت و منتظر بود نه اینکه غر بزنی بگی چرا چیزی نمیشه . ما مریدی هستیم که قبله عشقمون وعده هاش ردخور نداشته

خب الان یوکی میخوای چیکار کنم ؟ زنگ بزنم ؟ بیام پیویت ؟ نو کانال حرف بزنم بقیه بخونن/