𝘓𝘢𝘣𝘺𝘳𝘪𝘯𝘵𝘩
یه سوالی برام پیش اومد، گفتم با شما هم به اشتراک بزارم: به نظرتون «واقعیترین» حس دنیا چیه؟ https://
You:
کی میدونه!
برای هر آدمی میتونه هر چیز متفاوتی باشه،آدما با دیدگاه ها و تجربه های مختلف احساس های منحصر به فردی رو انتخاب میکنن..
ولی من حس میکنم باید احساسی در وصف آدم بودن وجود داشته باشه احساسی که عشق و نفرت، مهربونی و حسادت،افسردگی و خودخواهی،غم و شادی و...باهم داشته باشه که نشون بده ما آدمیم،انسان های واقعی نه موجودات آرمانی،احساسی که انسان بودنم رو حقیقی کنه به نظر من اون احساس حقیقی ترینه چون ،شادی به تنهایی غیر ممکنه،عشق،حسادت و... هم همچنین.
—
چقدر قلمت شبیه یه نفره که میشناسم.. بگذریم. حرفت قشنگ و درسته ولی تاحالا شده حس کنی چیزی که حس میکنی واقعی نیست؟ گاهی حس میکنم احساسات ما توهمه نه یه حس واقعی که در اون لحظه قلب ما حسش میکنه، یعنی گاهی اوقات انگار واقعا خوشحال نیستی یا واقعا ناراحت، در واقع انگار متوهمی فقط! نمیدونم تاحالا تجربش کردی یا نه و نمیدونم تونستی متوجه بشی اما این سوال تو ذهنمه که آیا احساسات واقعین؟ شاید اگر حسی باشه که تا اعماق قلبت فرو بره و نتونی خاموشش کنی و همیشه همراهت باشه حتی وقتی تظاهر میکنی که وجود نداره، اون واقعیه!
𝘓𝘢𝘣𝘺𝘳𝘪𝘯𝘵𝘩
حالا دوست داری با این دخترِآبی حرف بزنی؟ https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_1ahznft&bt
You:
دلنوشتتو که خوندم فهمیدم خطاب به کیه و انگار یجوری شدم دلم تنگ شد مثل تو ولی من برعکس تو فک میکنم کسایی که میرن دیگه برنمیگردن این شخص شده یه بار پیامی بده یا ازت خبر بگیره تو این مدت نبودنش؟
—
او واقعا؟ پس فکر کنم بشناسمت.. میدونی همه رفتنها مثل هم نیستن. بعضیها وقتی میرن دیگه حتی پشت سرشون هم نگاه نمیکنن، بعضیها هم حتی اگه دلتنگ بشن برنمیگردن، بعضیها ممکنه پشیمون برگردن و بعضیها... فقط برای یه مدت میرن. میرن، ولی برمیگردن. و خب قول داده، قول داده که برمیگرده و تو باشی روی قول دوستت حساب نمیکنی؟ و در جواب سوالت بله عزیزم شده:)
𝘓𝘢𝘣𝘺𝘳𝘪𝘯𝘵𝘩
یه سوالی برام پیش اومد، گفتم با شما هم به اشتراک بزارم: به نظرتون «واقعیترین» حس دنیا چیه؟ https://
You:
https://eitaa.com/herInbetween/2451
میتونم بدونم چه کسی؟
نه من فکر نمیکنم که احساست تقلبی باشن یا توهم..
پیرو همون حرفم ما انسانیم و انسان ها بعد های وجودی زیادی دارن که اون بعد ها شامل خیلی چیز ها میشه،یکی از اون بعد ها روح ماست که بعد از جسممون اطلاعات بیشتری نسبت بهش داریم روح عواطف رو در بر میگیره،احساس ها رو از ترس و افسردگی گرفته تا شوق و شادی..
این که ما احساس کنیم،حتی اگه اون حس خیلی منفی یا خیلی مثبت باشه نشون میده ما انسانیم..
انسان هابی روح دارن و بوسیله ی روحشون با کوچکترین نشونه ها امیدوار و صبور میشن،نمیخوام خیلی طولانیش کنم ولی اگه خواستی میتونیم درموردش بیشتر هم صحبت کنیم...
—
یکی از دوستام، اینجا هم ادمینه.. ربط احساساتت به روح جالب بود ولی خب از جنس هم نیستن پس به هم وابستگی ندارن. شاید روح چیزی فراتر از یه حس مطلق باشه! منم مطمئن نیستم که احساسات دقیقا چجوری ظاهر میشن اما خب اگه گاهی احساسات چیزی بیشتر از یه توهم نباشن چی؟ و بنظرم هیچ درست و غلطی برای این سوال (و برای جهان) وجود نداره. فکرشو بکن یه اتفاقی میوفته، بدنت آدرنالین ترشح میکنه و تو هیجان زده و خوشحال میشی اما چندبار واقعا حسش میکنی؟ اینه که سواله.. یا وقتی که امیدواری واقعا چیزی تو وجودت هست یا همش تلقین و توهمه؟ و حالا حسی وجود داره که واقعیتر از بقیه باشه؟
اگر دوست داری و برات جذابه چرا که نه صحبت میکنیم..
ولش کن؛ بیا برقصیم، بخندیم. این جغرافیا همیشه همین بوده و میمونه، اصلا شاید تقدیر ما اینه:
وسط خون و اشک رقصیدن..🕊