بارالها، تو را سپاس، که فرزندِ طبقه‌ی بالایی پاهایی چنین نیرومند و سالم دارد؛ اما عاجزانه استدعا دارم، به والدینش نیز قدری بصیرت و ذره‌ای تأدیبِ خیرخواهانه عطا فرمایی، باشد که دریابند، هر ساعت از شبانه‌روز، موسمِ پیتیکو پیتیکو کردن نیست!

تا برسم خونه، لباسام اتو شده بود، غذا آماده بود، خوراکی هم برام گذاشته بودن؛ دوستان هم بیشتر از خودم نگران دیر رسیدنم بودن. بغضی شدم و گفتم: خدایا، من کِی این‌همه خدمتکار استخدام کردم؟ 🤓 خلاصه که ما فقیر نیستیم، فقط دربارمون بودجه‌ی دولتی نداره! 👑

عارضم خدمتتون که رزق دیشب به همون بسته‌ی خوراکی ختم نشد؛ سایر ارادتمندان هم دست به خیر شدن و با الطاف ملوکانه‌ی خودشون، خزانه‌ی دربار رو رونقی دوباره بخشیدن. (در همین راستا، در جهت حمایت از تولید ملی، کسب‌وکار قندهای بانو جهان هم به سمع و نظر ارادتمندان رسید!) از ثبت تصویریِ باقی عنایات معذوریم؛ بس که رزق و روزی سرازیر شد، عکاس دربار از ادامه‌ی مأموریت بازماند! 😁

شوریده تواند که کند ترک سر خویش ترک سر کوی تو گرفتن نتواند....