تا برسم خونه، لباسام اتو شده بود، غذا آماده بود، خوراکی هم برام گذاشته بودن؛ دوستان هم بیشتر از خودم نگران دیر رسیدنم بودن. بغضی شدم و گفتم: خدایا، من کِی این‌همه خدمتکار استخدام کردم؟ 🤓 خلاصه که ما فقیر نیستیم، فقط دربارمون بودجه‌ی دولتی نداره! 👑

عارضم خدمتتون که رزق دیشب به همون بسته‌ی خوراکی ختم نشد؛ سایر ارادتمندان هم دست به خیر شدن و با الطاف ملوکانه‌ی خودشون، خزانه‌ی دربار رو رونقی دوباره بخشیدن. (در همین راستا، در جهت حمایت از تولید ملی، کسب‌وکار قندهای بانو جهان هم به سمع و نظر ارادتمندان رسید!) از ثبت تصویریِ باقی عنایات معذوریم؛ بس که رزق و روزی سرازیر شد، عکاس دربار از ادامه‌ی مأموریت بازماند! 😁

شوریده تواند که کند ترک سر خویش ترک سر کوی تو گرفتن نتواند....

آقا شما كه از همه‌كس باخبرتريد من جز سری نهاده به زانو نداشتم - محمدعلی بهمنی‌