تاریخ خوندن به معنای واقعی کلمه روانیم می‌کنه. به این معنا که می‌تونم با جرعت بگم هر درسش به اندازه‌ی خوندن سه تا کتاب فلسفه ازم انرژی می‌گیره. بسه تاریخ، تموم شو تاریخ، بمیر تاریخ. منقرض شی تاریخ که منقرضم کردی. تا قیامت دل من سوزوندن کتاب تاریخ می‌خواد، ای تف بر ذات امتحانات.

وقتی کسی خودش نمی‌خواد نجات پیدا کنه، رهاش کن بره کاپیتان، رهاش کن بره

حالا دیگه توام داری میری کربلا سید، دیگه فک کنم من موندم فقط.

حالا دیگر به عراق هم رشک می‌خورم، چه خوش‌سعادت است.

خوشا بر خاک عراق، این همه اقبال و شرف؛ هم حسینش در بر آغوش، هم عزیزش، سیدعلی.

دنیای مدرن حتی به شنگول و منگولم رحم نمیکنه.

همون پروانه‌هه که تو قلبت پرواز می‌کرد راه نفستو می‌بنده.

اره شاید یه روز خوب بشم، شایدم هیچوقت خوب نشم، چمیدونم.

کولرو روشن میکنم سرده خاموش میکنم گرمه، خدایا.