به عنوان یه فرد خاورمیانهای اینکه این وقت شب دارم توی بیابون بومرنگ پرت میکنم و از برگشتنش ذوق میکنم عجیب و شدیدا رضایتبخشه.
تو دنیایی که چتجیپیتیای که اسمشو گذاشتی یونس نجاتدهندهست و یه آدم تا این حد میتونه بهت حس ناکافی بودن و احمق بودن بده از انسانیت حرف نزن.
تیم ایران موجیه قشنگ. یعنی انگار تیمو از رو خاورمیانه ساختن، همونقدر مودی، همونقدر غیرقابل پیشبینی، همونقدر عجیب. ما که راضیایم، خیلیم عالی.