من نرگسِ مستانه شدم، هیچ ندیدی من گیسوی بی‌شانه شدم هیچ ندیدی آهوی تو با ناز خرامید به صحرا دنبالِ تو بی خانه شدم، هیچ ندیدی تا زلف گشودی دل ما رفت به تاراج گیسوی تو را شانه شدم، هیچ ندیدی هر بار که جوشید دلم در تبِ عشقت چون بادهٔ میخانه شدم هیچ ندیدی آغوشِ غزالت به غزل باز شد اما تا سوی غزلخانه شدم هیچ ندیدی من غرقِ دوچشمت شدہ بودم که ببینی با موجِ تو دیوانه شدم هیچ ندیدی

نمیدانم به دستت میرسد این نامه‌ها یا نه ؛ اگر هم میرسد، با شوق میخوانی مرا یا نه؟ فقط نام تو را در هر قنوتم زیر لب دارم ؛ تو هم میگویی از ناگفته هایت با خدا یا نه؟ به شوقِ دیدنِ چشم تو دیشب زود خوابیدم ؛ تو هم دیشب مرا در خواب دیدی از قضا یا نه؟ پس از یک عمر دلتنگی اگر دیدی مرا جایی ؛ به جا می‌آوری این چهره‌ی آشفته را یا نه؟ زمان شعر گفتن اشک من بوی تو را دارد ؛ تو هم با بوی باران یاد من می‌افتی آیا؟ نه . .

_

خواب ِشب تو نسل ِما تعریف نشده کلا.🌚

-میگن امام حسین تو دعای عرفه به خدا میگه : ممنون که به ابراهیم رحم کردی و با ذبحِ جوونش امتحانش نکردی؛ . . 🫠 روضه‌ بازه ها !

حیفِ‌چشمای‌قشنگِ‌تو‌حسین¹²⁸.

ماندنی را ول کنی پیش تو می‌ماند ولی رفتنی، با وصله و زنجیر آخر می‌رود .