سلام‌ِزمان‌ِورود یادته (؛ ؟

-(:-

أسامیکم اَسَجِّلْهِه أسامیکم ! هله بیکُم یا زواری هله بیکُم (:

با خودش فکر می‌کرد لحظه‌ی‌ِدیدار چطور می‌توانست باشد .. حتی امکان می‌داد روح‌ِمهبوط‌ش ، مبهوت‌ِهیبت‌‌ِحسین شود و هوش از سر بِدوانَد . در تمام‌ِشب از خیالش می‌خواست که لحظه‌یِ‌تلاقی‌ِنگاهش با ارباب را تصویر کند اما آنچنان نمی‌توانست که انگارنه‌انگار عمری در فراق‌ِهمین دیدار گریسته و عکس‌هایش را با اشک‌ِچشم شسته . از بُهت‌وشوق بود که زبان‌ِذهنش بند آمده بود ! انگار غم ، بغضش را فروخورده بود و در دلش فریاد می‌زد : من ؟ من قرار است به شاه‌ِدنیا سلام دهم و به دست‌ِادب دخیل ببندم ؟ (: باور نمی‌کنم .. باور نمی‌کنم !

خلاصه .. عازمم ، حلال کنید (:

دیدم آغوش باز شد ؛ پریدم !

دیشب بعدِچهارسال فراق گنبد‌ِآقام ابالفضل و دیدم (: دیدمش من دیدمش (::

این اسمش چیه که همون‌موقه که گنبدو می‌بینی دلت تنگه واسش ؟ ..

خواست‌شیطان بد کندبامن ولی احسان نمود از بهشتم برد بیرون بسته‌یِ‌جانان نمود

خواست از فردوس بیرونم کند خوارم کند عشق پیدا گشت از ملک و ملک پرّان نمود

ساقی آمد تا زِ جام‌ِباده بیهوشم کند بی‌هُشی از ملک بیرونم نمود و جان نمود

پرتوِحسنت به جان افتاد و آن‌را نیست کرد عشق آمد دردها را هر چه بُد درمان نمود