یکی از آداب زیارت امام‌رضا اینه که انقد آب‌ِحرم بخوری تا بترکی.

منو خاک کن تو کفش‌داریات.

مرد.

دردم اومد.

از تصمیم گرفتن متنفرم.

قبلا بین اورثینکام یکم زندگیم می‌کردم. الان، نه.

اره..

داریم می‌ریم سمت مرز، حلال کنید.

بزرگترین مرد تاریخ رو ملاقات کردم، از نزدیک، در آغوشی نرم، در سایه ای پر ابهت. السلام علیک، یا امیرالمؤمنین!

یک پسربچه‌ی‌عرب زد به شانه‌م، برگشتم، اشاره کرد به پرچم ایرانی که کنار کوله‌م بود. وقتی بهش پرچمو دادم، برقِ‌ذوقو تو چشماش دیدم. بدو بدو رفت سمت دوستاش. یکم بعد دوستش اومد، پرچم خواهرمو گرفت. اینارو گفتم که بگم، سخته! ایرانی بودن، ایران بودن. اره. ولی وقتی بچهای یک کشور مظلوم دیگه، برای داشتن پرچمِ‌کشور من، ذوق‌زده و مفتخر می‌شن، پس ارزش موندن داره. ارزش موندن و ساختن.

آرزو؟ آرزوم اینه که یه روزی یه کوه بخرم واسه خودم.

استعاری نیست، واقعا دلم میخواد یه کوه واسه خودم داشته باشم. دارم می‌میرم وای.