یک پسربچه‌ی‌عرب زد به شانه‌م، برگشتم، اشاره کرد به پرچم ایرانی که کنار کوله‌م بود. وقتی بهش پرچمو دادم، برقِ‌ذوقو تو چشماش دیدم. بدو بدو رفت سمت دوستاش. یکم بعد دوستش اومد، پرچم خواهرمو گرفت. اینارو گفتم که بگم، سخته! ایرانی بودن، ایران بودن. اره. ولی وقتی بچهای یک کشور مظلوم دیگه، برای داشتن پرچمِ‌کشور من، ذوق‌زده و مفتخر می‌شن، پس ارزش موندن داره. ارزش موندن و ساختن.

آرزو؟ آرزوم اینه که یه روزی یه کوه بخرم واسه خودم.

استعاری نیست، واقعا دلم میخواد یه کوه واسه خودم داشته باشم. دارم می‌میرم وای.

حوریِ‌من تو بهشت باید شبیه بلاحدید باشه. (انگار قراره برم بهشت)

اینطوریه که به این راحتیا کسی نمی‌میره و تندتند همه می‌میرن:)

یه فاتحه می‌خونید واسه یه دختربچه؟ و یه دعا واسه قلب پدرمادرش؟

It's over. (God no😭)

درِ یه دنیای‌جدیدو برای‌ زندگی‌کردن داخلش به روم باز کرد. فکر نکنم حالاحالا بسته بشه.

I'm not the same person I was 1movie ago.

وای ایتا، دهن منو تو سرویس کردی

I'm gonna go in my room and stare at the wall for 1 hour about this.