حُبّ علی⊰
-
همین که خورد به دیوار ِخانه تمثالش . .
نشست رونق و برکت میان خانه ما ؛
ماییم و خلوتی و سر ِشکی و دفتری . .
تا هست [ مرتضـیٰ ] ، به دو عالم نیاز نیست ؛