دنیامرافروخت،مرابازپسبگیر؛
ایکشتیِنجاتِزمینخوردهها،حسین!
صلیاللهعلیکیااباعبدالله
‹ يَا رَبِّ إِنَّكَ تَدْعُونِي
فَأُوَلِّي عَنْكَ ›
ایپروردگارِمن!تومرا
میخوانی،ومنازتوروی
میگردانم . .!
بیاینازاینبهبعدوقتیدلمون
خواستبریمسمتِیهگناهی،
یهوبهخودمونبیایم،منصرف
بشیموزمزمهکنیم:خستگی
برامبیمعنیميشه!وقتی
ميدونمدرقبالکارملبخندِ
شمامیشهدستمزدم،
آقایامامزمان[عج] . .
خدامیداندیکصلواتیراکه
انسانبفرستدوبرایمیّتیهدیه
کندچهمعنویتی،چهصورتی،چه
واقعیتیبرایهمینیکصلوات
است.
+آیتاللهبهجتفرمودن!