دوسال پیش که به اصرار بچهای دانشگاه ، کسایی که تابه حال ندیده بودمشون عازمِ راهیان نور شدم ، فکرش رو هم نمی کردم بشه جزء قشنگ ترین خاطره های دوران دانشجوییم . اون دخترِ بی حجابی که ی مدتی ام بود نمازش رو کنار گذاشته ، حالا دعوت شد پیشِ شهدا.. عجیبه! دفعه‌ی اول مثل یه خواب گذشت ولی یادمه وقتی رسیدیم هویزه ، رسیدم سرمقبره شهید علم الهدی و فقط این زمزمه ی لبم بود که : ی بار دیگه منو دعوتم کنید ؛همین . چون خوب می دونستم اینبار همه چیز مثل خواب و خیاله و من واسه ی سر به راه شدن باید یک بار دیگه تجربه کنم این سفر رو . القصه . . پارسال تمومِ ذکر و فکرم ، تموم خواسته و تمنام یه راهیانِ نورِ دیگه بود . گوشه و کنارِ کتابام نوشته بودم این خواسته رو . اسفند فرارسید، راهیان رو ثبت نام کردم و به هر سختی ای که بود خودمو رسوندم شلمچه ، دوکوهه، شرهانی ، و اما هویزه ، به گمونم داداش حسین حرفامو شنیده بود و یه بار دیگه دعوتم کرده بود .. بعدِ اون ، من شدم ، یه منِ دیگه :) -به مناسبت سالگردِ شهید حسین علم الهدی

مفرح‌همچو‌گلزارِ‌جنان‌است؛ رواق‌و‌باغ‌و‌بستانِ‌هویزه :)

خدای‌من! تودرخوشحالی‌وناراحتی‌و درشدت‌و‌آسایش،مراکافی‌هستی! وچه‌کفایت‌کننده‌ی‌نیکویی . ازفرمایشات‌حضرت‌زهرا(س)

هنگامی‌که‌کسی‌ر‌ا‌دوست‌داری اورا‌ازاین‌محبت،آگاه‌کن! امام‌‌صادق(ع)

-

سراغِ‌قبرِ‌شهید‌هایی‌که‌زیاد زائر‌ندارند‌بروید؛آنهاچیزهایی‌که میخواهند‌به‌صد‌نفر‌بدهند‌را به‌یک‌نفر‌می‌دهند! +حاج‌آقا‌امینی‌خواه‌فرمودن!

وچگونه‌‌از‌چیزی‌بترسم حال‌آنکه‌چون‌زمانِ‌ترس فرارسد،توامنیتی!🍃

- ولی‌این‌مداحی . .