هیچوقت به اندازه‌ی امسال امید نداشتم و مطمئن نبودم از رفتنم و همینطور هیچوقتم اینقد یهو ناامید نشدم و ذوقم کور نشد. من یادم میمونه چیکار کردی باهام آقای امام حسین.

برعکس اونایی که میگن [ما به جا ماندن از قافله عادت کردیم]، اتفاقا من تا حالا جا نمونده بودم و به جا موندن عادت ندارم:)))

نبود بین ما رسم عاشق‌کشی:)))

من خودمو کشتم ولی تو نشنیدی صدامو:)

واقعا چرا باید ۴۴ تا رو ریموو کنم؟

این تاکسیک‌بازیا چیه؟ وا.

خلاصه که آدمایی رو طلبیدی که قرار بود بیام پیشت درمودشون باهات صحبت کنم:)))

کاش حداقل ناامید مطلق میشدم.

ناراحتم از این که دیگه نمیتونم بگم هر بار هر چی خواستم بهم داد.

قرار نبود سوامون کنی . .

همه برن یکی بمونه یعنی چی؟