سـاواء𐙚
صرفِ دوستداشتن یسری از عکس و ویدئوها، خوب/خوشگل افتادن توشون نیست؛ وایب و حالشونه. درواقع باید گفت وایب و حال اون تایمِ ثبت شدنشونه؛ مثلا شب ثبت این ویدئو، شب آخری بود که تو کربلا بودم، همین شد که حدود ۲۰ ساعت از آخرین روز حضور تو مکان موردعلاقهمو تقریبا بدون هیچ خوراک و خوابی، فقط داشتم میدوییدم؛ از این خیابون به اون خیابون، از این مقام به اون مقام، از این حرم به اون حرم؛ داشتم میدوییدم واسه اینکه موقع برگشتم جایی نمونده باشه که دلم توش بمونه.