بیوفتی بدبختی فاطیما، تو رو ام‌البنین بدو.

بله کرمانشاهی عزیزم؛ بله «آخر یه روزی منم میرم نجف، ایندفعه ولی برای زندگی»

ما از نجفیم، به نجف برمیگردیم همه.

قبل از کربلاء رفتنم، این مداحی آقای کرمانشاهی رو خیلی گوش میدادم -مخصوصا چون ماه رمضون بود و خیلی وایرال شده بود- ، اونموقع‌ که اولین سفرهٔ افطار کربلاء رو بالاخره -وقتی داشتم از شارع‌السدره میرفتم سمت مقام واسه نماز مغرب- دیدم، ناخودآگاه تو‌ ذهنم “تشنه بودی، گرسنه بودی، چه سفره‌ای؟ چه افطاری؟” بولد شده بود. دقیقا موقع گرفتن این ویدئو بود که داشتم زمزمه‌ش میکردم و گریه‌م گرفته بود.

ما رو یه افطار مهمون خودت کن/۱۱۰ .

«دیالوگ‌هایی برای تو» اپیزود دوازده | رادیو اغما.

Start /* 128 days until the final day

به مدد اباعبدالله‌ .

این حس سنگین تنهایی توأم با غریبی و ناامنی و بی‌پناهی هم عجیب‌ترین حسیه که میشه تجربه کرد.