ما هم همینطور عزیزدلم؛ ما هم.

بابای مهربون💔

مظلوم علی؛ مظلوم علی:)

نرمال‌ترین مکالمهٔ امروزم : ببین مامان من جدی حس میکنم تو سر براندازا به جای مغز، عنبرنساست‌.

فیلماش ماتحت برعندازا رو می‌سوزونه، حضورش تو خیابون سوخت موشک شیربچه‌های هوافضاست آدم باید حاتمی کیا باشه :))

فاصله این شکلیه که به جای مراقبت بودن، واست ویدیو آموزش پناه گرفتن موقع حمله رو میفرستم.

جدا من عاشق این بچه‌م .

اباعبداللهِ عزیزم؛ فکر میکنم الان، از هر وقتی به اون روزی که براش با حسین بختیاری “کفن که دست مرا بست ولی دست تو باز است ” رو میخوندم‌ نزدیک‌ترم، پس قربونت برم من، منتظرم “بیا به آغوشم” رو برام بخونی دم مرگم.

چند ساعته به صورت مکرر دارم “منم دم مرگم، میبینمت مولا” رو زمزمه میکنم و این بار اخر با خوندنش، یهو و خیلی رندوم یاد این کامنتم زیر پست مرضیه افتادم و الان این شکلیم که صدای حاج منصور تو ذهنم پلی میشه که میگه «مگر نگفتی علی‌جان، فمن یمت یرني . .”

ما کی اینقد بزرگ شدیم که دهه هشتادیامون شهید شن؟ ما کی اینقد بزرگ شدیم که دهه شصت و هفتادیامون بشن مادر شهید؟