دریدگان پرغضب، دهاننجس و بیادب،
مریض و واجبالمطب، قماش تجزیهطلب؛
پشت به ساحت وطن، در التماس اهرمن،
نمیزنی چرا؟ بزن؛ آه وطن، وطن، وطن .
فکر میکنم کاری که هیچوقت ازش پشیمون نمیشم، “توضیح دادن” واسه افراد موردعلاقهمه؛ توضیح علت کارم، توضیح حالم، توضیح احساسم، توضیح برای رفع سوءتفاهم، توضیح دغدغهها، توضیح برای همهچیز، چون معتقدم که فرایند سختِ “توضیحدادن” بهترین نوعِ اهمیت دادن به طرف مقابله و حتی یجاهایی حق ملزم طرفه.
چرا بهترین نوعه؟ چون حتی دوست ندارم در حد یه فکر ساده هم اذیت بشه، چون اعصاب و روان و فکرش برام مهمه، همونجور که مال خودم برام مهمه.