میخوام دیگه غر نزنم؛ فقط قهر و گریه.

چمیدونم؛ به مناسبت روز طبیعت بیا بهم بگو “بنازم قلم نقاش طبیعت رو”

متوجه شدم که ترجیح میدم تو زندگیم یه احمق باشم.

گفتم ساندویچ که غذای پر کالری‌ایه رو نمیخورم، به جاش کوبیده خوردم و سالاد سزار‌=)))

نیازمند آزاد کردن یه عالمه دوپامین و آدرنالین هستم.

بچه‌ها مؤدب بودن خیلی چیز مهمیه.

مثلا من خودم الان دارم بی‌ادب میشم جدیدا و دیس‌لایک به پرنسس.

این عقب‌مونده افتاده تو دهنم و ولش نمیکنم. تقریبا به همه گفتمش تا الان.

مثلا به جای فحش، به یارو میگم عقب‌مونده‌ای چیزی هستی؟ و خب همین و تمام. اه.

نه راستی جدیدا دو تا چیز دیگه هم میگم:))) خیلی زشتن:)))

میدونم قراره بعدا دلم واسه این لش کردنای بعد بازیِ دم صبحی، در حالی که داریم با هم آهنگ پلی شده از تلویزیون رو میخونیم ‌و هر کدوم به یه نقطه زل زدیم، تنگ بشه‌.

تو چرا بیداری؟