تا كه خلوت میكنم با خود؛ صدايم ميكنند !
بعد ؛ از دنيای خود كمكم جدايم ميكنند !
«گوشه گيری» انتخابی شخصی و خود خواسته است
پس چه اصراری به ترك انزوايم ميكنند !
«ای بميری! لعنتی! كُشتی مرا با شعرهات»
مردمِ اين شهر اينگونه دعايم ميكنند !!!