روز جالبی بود! کارمان از صبح، با تحویل گرفتن چهارصد و پنجاه شاخه گل نرگس شروع شد... ظهر بود که کار کارت تبریک و وصل کردنشان به شاخه‌ها تمام شد. آن‌هم درحالی که بوی خوش نرگس‌ها در خشت خشت خانه نفوذ و مستمان کرده بود! ساعتی بعد ائل‌گلی همچون اسم‌اش گل‌گلی شده بود! البته نه که بخواهم بگویم همه‌چیز گل و بلبل بود؛ نه! اتفاقا فحش هم خوردیم! یکی می‌گفت: -«ایشالله این گلارو بذارید رو قبر بچه‌هاتون!!» دیگری می‌گفت: -«چه عیدی؟ عزاداریم!» چندنفری هم تنه زدند و با بی‌اعتنایی رد شدند... اما این حرف‌ها آنقدر هم به چشم نمی‌آمد. ما جان را از زبان رهگذری گرفتیم که گفت: -«ان‌شاءالله تو ظهورش گل پخش کنین» و روحمان را از آقایی گرفتیم که قطعا و حتما نیم‌نگاه‌اش در آن شلوغی به ما بود... بعضی دخترانِ به اصطلاح بدحجاب یا بی‌حجاب، چنان با ذوق گل‌هارا گرفته، بوییده و لبخند می‌زدند که قلب به تپش می‌افتاد... در دل آیه‌الکرسی می‌خوانیدم تا امام زمان (عج) نظری کند و متن روی کارت‌ها را در دلشان جاری کند... صلوات می‌فرستادیم تا کارمان کم و بیش اثرگذار باشد... و در این بین، لبخندِ میهمانان عرب، دل را برای لحظه‌ای برد به مشایه... برد آنجایی که در خاطراتمان ما میهمان بودیم و آنها لبخند به لب‌هایمان می‌آوردند. نمی‌دانم! شاید هم لحظه‌ای صاحبِ کربلا نظری کرد تا به یادش بیفتیم(: #بمونه‌به‌یادگار

سلام بر مهدی عج :)

خدا از ذوقش برف و بارونو قاطی کرده و بی حساب میبارونه:)

عکاسی های نیمه شعبان یکی از قشنگترین خاطره هامه:)

گفت ما داریم پیر میشیم، اینا جوونن :)

لبخند؟:)🥲💔 | #شهید_مصطفی_علیخانی | ╭"•[𝐉𝐨𝐢𝐧]•" ╰┈➤🖤 @sahid_Mustafa_Alikhani🖤

هیچ شنیده ای که مرغی اسیر، قفس را هم بر دارد و‌ با خود ببرد؟ _شهید آوینی

لعنت به امتحانات مجازی

الله اکبر🇮🇷