به میثم تمار فرمود: در دلم رازهایی دارم هرگاه سینه‌ام از آن‌ها به تنگ می‌آید با دست به زمین میکوبم و راز دلم را برای زمین بازگو میکنم. پس هر گاه زمین گیاهی برویاند آن گیاه راز دل من است .. منتهی‌الآمال،ج۱،ص۴۰۲

سر در این خانه‌ها با ما و پرچم با خودت دستهٔ‌سینه‌زني با ما ولی دم با خودت ..

روزي اشک تمام نوکران هم با خودت واقعأ دلـواپسیم آقا محرم با خودت ..

39:24 می‌زنه قلبم ..

جابوا اسمك بالطواري صیحت یا بعد عمري اسمت رو بین حرفاشون آوردن و من فریاد زدم اي دار و ندارم ..

انسان اگه بدونه تحت ربوبیت خداست و اوست که رب انسانه، مربی انسانه موقع بلا و سختی روزگار هم کارش به قرص و بیمارستان و حرص و افکار باطل نمی‌رسه، انسان می‌پذیره که او ربّ است و توی این ربوبیت من قراره شبیهش بشم،

مثل کسی که توی باشگاه ورزشی هرچقدرم کتک بخوره، چون می‌دونه توی مسیر رشدشه لذت می‌بره، به پیشرفتش فکر میکنه. شکایت نمیکنه که چرا مربی بهش سخت می‌گیره. وقتی انسان خودش رو انسان دید، یعنی کسی که از تمام مخلوقات بالاتره و ربّ رو شناخت دیگه تمومه.

به این باور می‌رسه که نه تنها او رب منه بلکه الٰه من هم هست، معشوق منه دوسش دارم. پس توی این مسیر صبرکردن بر مصیبت و غم دیگه کار سختی نیست. اینم تو پرانتز بگم که سیدالشهدا روز عاشورا وقتی حضرت‌علی‌اصغر ع غرق خون در آغوشش بود فرمود خدایا چون تو می‌بینی صبر میکنم. اهل‌بیت علیهم‌السلام برای ما بزرگترین اسؤه‌ان. بخاطر همینه که بچه شیعه نباید غم دنیا به دلش راه بده.

این قطعه برای مشایه و اربعین خونده شده ولی من روضه ابی‌عبدالله و شب اول محرم رو دریا می‌دونم، نجات میدونم. و این به دریا رسیدنه همون مهمون خیمهٔ ابی عبدالله شدنه. میون خیمه‌ات تو مي‌نشونیم .. 0:27

چقدر امسال از گذشته شکسته ترم .. این دلی که امسال مهمون روضه‌ته همون دل پارسال نیست، خیلی غمگین‌تره، خیلی گمراه‌تره، خیلی ضعیف‌تره. دلمون هم همراه با پرچمت عوض کن ابي‌عبدلله‌ع :))