|🪐🤎|
مادر؛ اسمی نیست، قصیدهای است که هرگز به پایان نمیرسد. او تجسم لطافت در تندبادهای زندگی است؛ پناهگاهی امن که عطر حضورش، بوی خانه میدهد. نگاهش، اولین مدرسهی مهربانی است و دستانش، ریشههایی که ما را به زمین پیوند میدهند. در قامتش، کوهی از صبر نهفته و در قلبش، دریایی از بخشش موج میزند که هیچ گناهی آن را کمعمق نمیسازد. مادر، همان معجزهی همیشگی زندگی است.
📻 RADIO HORAN