وصيت كرده ام هنگام مرگم حسيني ها همه پیشم بمانيد نه ياسيني ، نه فرقاني ، نه رحمن برايم قدري عاشورا بخوانيد وصيت كرده ام هنگام مرگم به ياد اصغرش آبي ننوشم كفن نه ، بوريا نه ، دوست دارم لباس روضه هايش را بپوشم وصيت كرده ام هنگام مرگم برايش مجلس ماتم بگيريد به دور من نشينيد و برايم شبيه روضه هايش دم بگيريد ..!

ءَ./ صدایِ تو خوب است،بگو برایمان دو استکان چای بیاورند .

من تماشای تو میکردم و غافل بودم کز تماشای تو خلقی به تماشای منند .

روح من با تو سفر کرد و به تن بازنگشت منم و معجزه ‌ی بی‌‌تو ' نفس' داشتنم.

رنجِ دانستن دمار از جان انسان می‌کشد خوش به‌حال بی‌خیالان ؛ جاهلان ؛ خوش‌باوران . !

ءَ./ ایران ، خلاصه‌ی شرفی‌ست که در سینه حمل می‌کنم.

ـ یادش ، جان می‌دهد به تنِ خسته‌ی من./*

گر تن به آتش می‌دهی در شعله می‌رقصانمت . .

او مرا به شعر وا می‌دارد .