🔻صبح‌ها خودم زینب را به مدرسه می‌رسانم؛ از جاده‌ی فرودگاه تا الغبیری، تا برسیم به مدرسه‌اش که نزدیک روضة‌الحوراء (بهشت شهدای ضاحیه) است. از خانه که بیرون می‌آییم، می‌بینیم دشمن دو ساختمانِ روبه‌روی خانه‌مان را زده است. وارد الغبیری هم که می‌شویم، دشمن چندین ساختمان دیگر را هم زده است. زینب هر روز می‌پرسد: «چرا ساختمان‌ها را می‌زنند؟» ظهرها که برمی‌گردیم، ترافیک سنگین است. برای این‌که زودتر برسیم، گاهی از داخل اردوگاه فلسطینی‌ها عبور می‌کنیم. فضای اردوگاه نیز سوالات زیادی برای زینب ایجاد می‌کند. 🔴زینب، به قول خودش، عکس «سید مجتبی» را در مخیم (اردوگاه) دیده بود. یک روز گفت خیلی ناراحت است. پرسیدم: «چرا؟» گفت: «همکلاسی‌ام، دخترِ علی، می‌خواهد به همه بگوید که من ایرانی هستم.» زینب می‌گفت این یک راز است و دوست ندارد همکلاسی‌هایش بفهمند. من تعجب کردم و به زینب گفتم: «دخترم، این یک راز نیست؛ فردا خودت به همه‌ی همکلاسی‌هایت بگو.» 🔴گفت: «چرا؟» گفتم: «چون همکلاسی‌هایت تو را بیشتر دوست خواهند داشت.» گفت: «چرا باید من را بیشتر دوست داشته باشند؟» به زینب گفتم: «به خاطر سید علی.» زینب گفت: «بابا! یعنی همکلاسی‌هایم سید علی را می‌شناسند؟» گفتم: «بله، و به خاطر او خیلی تو را دوست خواهند داشت.» 🔴فردای آن روز هنگام ظهر، زینب خیلی خوشحال بود و با ذوق به سمت ماشین می‌دوید. پرسیدم: «چرا این‌قدر خوشحالی؟» گفت: «بابا! وقتی فهمیدند ایرانی هستم، همه‌ی همکلاسی‌هایم مرا تحویل گرفتند.» گفتم: «چطور؟» گفت: «همه سید علی را دوست داشتند و البته به او "سید القائد" می‌گفتند. از من می‌پرسیدند تو سید مجتبی را دیده‌ای؟» 🔴زینب می‌گفت: «بابا! بچه‌ها مدام درباره‌ی سید مجتبی از من می‌پرسیدند و می‌گفتند می‌شود سلام‌مان را به آقا برسانی؟» 🔻 @hossein_pak69

🔻پیروزی صورت‌های آفتاب‌سوخته‌ ای که تنگه ی هرمز را بستند، بر عقل‌های کولرخورده‌ای که چند ر‌وز جان کندند تا با یک «بدهیم‌برود»ِ دیگر فرعون را رام کنند. 🔻 @hossein_pak69

🔻این روزها مدام می‌پرسید: «جنگ می‌شود؟» شاید چند شب تاریک بگذرد، اما هیچ شبی آن‌قدر طولانی نیست که صبح نیاید. دشمن به هدفش نمی‌رسد؛ به لطف خدا، به اراده‌ی مردم و به همت پاسداران و بسیجیان. 🔻 @hossein_pak69

بازگشت به تنظیمات ما قبلِ کارخانه.