امام حسین(ع)، علی‌اکبر را شبیه‌ترین مردم به رسول خدا(ص) از نظر قیافه ظاهری، اخلاق و سخن گفتن معرفی کرده[۵۵] و از او نقل شده هنگامی که ما مشتاق دیدن پیامبر(ص) می‌شدیم، به چهره علی‌اکبر نگاه می‌کردیم.[۵۶] محمدحسین غروی اصفهانی مجتهد شیعی در شعرش او را این‌گونه وصف کرده است: تمثل النبي في سليله في خلقه وخلقه وقيله كما تجلى الله في نبيه فقد تجلى هو في وليّه [یادداشت ۳][۵۷] همچنین گفته شده معاویة بن ابی‌سفیان، علی‌اکبر را شایسته‌ترین فرد برای حکومت می‌دانست؛ چرا که جدش، رسول خدا است و شجاعت بنی‌هاشم، سخاوت بنی‌امیه و زیبایی و بزرگی ثقیف را هم دارد.[۵۸] [یادداشت ۴] در زیارت عاشورا پس از سلام بر امام حسین(ع) و قبل از سلام به اصحاب آن حضرت، سلام جداگانه‌ای نیز به علی بن حسین داده شده است.[۵۹] برخی احتمال داده‌اند که منظور از علی بن حسین در این سلام، علی‌اکبر است.[۶۰] علی‌اکبر، احادیثی از جدش امام علی(ع) و نیز عایشه نقل کرده است.[۶۱] ابوالفرج اصفهانی در مقاتل الطالبیین اشعاری را در باره سخاوت و حق مداری و دین خواهی و شرافت خانوادگی علی اکبر از ناحیه مادرش لیلی دختر ابی مرة ثقفی نقل کرده است لم تر عين نظرت مثله من محتف يمشي و من ناعل يغلي نئى اللحم حتى إذا انضج لم يغل على الآكل كان إذا شبّت له ناره أوقدها بالشرف القابل كيما يراها بائس مرمل أو فرد حي ليس بالآهل أعني ابن ليلى ذا السدى الندى أعني ابن بنت الحسب الفاضل لا يؤثر الدنيا على دينه ولا يبيع الحق بالباطل[۶۲] ترجمه: «هیچ چشم بینائى در میان جمیع افراد بشر ــ خواه از میان پابرهنگان یا کفش پوشان ــ کسی را ندیده است که قبل از آمدن مهمان غذایش را آماده سازد و عادتش چنین باشد که آشکارا و کریمانه آتش برافروزد که فقیر بیچاره و هم کسی که خانواده ندارد و تنهاست و قدرت برافروختن آتش و تهیه غذا ندارند آتش را ببینند و از غذا بهره‌مند گردند. مقصود من پسر لیلی است صاحب جود وخیر و بخشش؛ مقصودم پسر لیلی است زنی پاک گوهر و گرانمایه و بانویی بزرگ زاده و شریف. او کسی است که دنیا را بر دین برنمی‌گزیند و حق را به باطل

نام علی‌اکبر نقش فرزند امام حسین(ع) کنیه ابوالحسن زادروز ۱۱ شعبان سال ۳۳ قمری زادگاه مدینه درگذشت روز عاشورای سال ۶۱ قمری مدفن داخل ضریح امام حسین(ع)، کربلا محل زندگی مدینه لقب(ها) اکبر پدر امام حسین(ع) مادر لیلی دختر ابی مرة طول عمر ۲۸ سال

مستان؛ همه افتاده و ساقی نمانده ●♪♫ یک گل برای باغبان؛ باقی نمانده ●♪♫ صحرا؛ همه گلگون شده… ●♪♫ هر بلبلی، دلخون شده… ●♪♫ مظلوم حسینم… مظلوم حسینم… ●♪♫ دورِ حرم دویده ام؛ صفا و مروه دیده ام ●♪♫ هیچ کجا برای من؛ کرب و بلا نمیشود مستان؛ همه افتاده و ساقی نمانده ●♪♫ یک گل برای باغبان؛ باقی نمانده ●♪♫ صحرا؛ همه گلگون شده… ●♪♫ هر بلبلی، دلخون شده… ●♪♫ مظلوم حسینم… مظلوم حسینم… ●♪