آدمیزاد موجود عجیبیه.
یه جاهایی رو اشتباه میره و اصرار داره که درسته. به محض اینکه می فهمه اشتباهه،دیگه نمیره.می ترسه.
انقدر نمیره که موقعیت های درستشم از دست میده.
پایان زندگی ما لزوما همان روز مرگمان نیست : برای برخی کسان ، این روز بسی پیش تر فرا می رسد ، اما برای آن کس که به راستی زنده است ، شاید هرگز فرا نرسد.
کریستسن بوبن
الان دقیقا توی اون نقطه از زندگی ایستادم که
کافکا میگه :
"از زندگی با مردم، از حرف زدن، عاجزم!
کاملا در خود فرو رفتهام، به خودم فکر میکنم چیزی ندارم به کسی بگویم، هرگز؛ به هیچکس"