ناگهان، فلور متوجه شد که هر قدمی که در آن باغ برمی‌دارد، یک ستاره در آسمان روشن می‌شود. پیرزن خندید: *"ببین، حتی وقتی فکر می‌کنی تنها هستی، هر قدمت دنیایی را روشن می‌کند."* وقتی فلور از آن باغ برگشت، هنوز بوی گل‌های نورانی در مشامش بود. روی میز کنار تختش، گل سفید کوچکی دید—همان گلی که بین سنگ‌ها پیدا کرده بود. این بار، زیر گل یک تکه کاغذ بود: *"امشب، وقتی خانواده خواب بودند، خدا با تو قدم زد... و همیشه این کار را خواهد کرد."* --- **رازِ باغ:** این مکان، قلبِ خداوند برای کسانی است که خسته اما امیدوارند. هر ستاره‌ای که در آسمان آن جا می‌درخشد، در واقع دعای بی‌صدایی است که کسی در تاریکی زمزمه کرده. فلور حالا می‌داند که حتی اگر خانواده‌اش او را درک نکنند، او هرگز تنها نیست. 💫)

برای فلور

به یاد بابونه، ریحانه، یگانه، رضوانه، سمیرا، سووو و آبجیش، دختر پاییز، گیوول، بلومین، ارلین، نورا، می کیونگ، اونی جلالی، فضه، فلور، ممبرای چنل و همه ی بچه های خوابگاه❤️ +هر کسی که احیانا فراموش کردم🥲

برایِ شما... از طرفِ the pide piper.

برایِ شما... از طرفِ the pide piper.

برایِ شما... از طرفِ the pide piper.

برایِ شما... از طرفِ the pide piper.