تو به من وایب فِلونِ خانواده‌ی دکتر ارنست رو میدی. دوست داشتنی و مهربون، یکم عجیب و غریب، بی‌نظم و بازیگوش. اما به خاطر همین اخلاق‌ها بود که همه دوستش داشتن.

تو به من وایب رومئویِ آسمان آبی رومئو(یا همون پیمان دوستی) رو میدی. دوست داشتنی، ساده و مهربون و همینطور وفادار به همه چیز. اون دردهاشو از بین نمی‌برد، باهاشون زندگی میکرد و حتی درد‌های بقیه رو هم سعی میکرد درمان کنه.

تو به من وایب آلفردویِ آسمان آبی رومئو(یا همون پیمان دوستی) رو میدی. کسی که متفاوت بود، دانش زیادی داشت و همیشه عمیق فکر میکرد. برای انتخاب‌هاش زندگی کرد و سعی کرد متفاوت زندگی کنه.

تو به من وایبِ استرلینگ رامکال رو میدی. پسری که پر سروصدا نبود و دردهاشو توی وجودش دفن میکرد و سعی میکرد با زیبایی‌های اطرافش درمانشون کنه. همیشه مراقب خیلی از چیز‌ها بود و سعی میکرد لبخند بزنه. وفادار بود، مخصوصا در برابر راکُن محبوبش.

تو به من وایبِ مگِ زنان کوچک رو میدی. بزرگترین دختر خانواده مارچ. کسی که همیشه علاقه زیادی داشت که وسایل اشرافی داشته باشه و خانواده پولداری داشته باشه اما در آخر عشق رو انتخاب کرد. همونی که همیشه سعی میکرد مراقب خواهر‌هاش باشه و همیشه اخلاق و خصوصیات دلنشینی داشت.

برایِ ریو. تو بهم وایبِ هلنِ پسران جو(همون زنان کوچک ۲) رو میدی. یه دختر توی اون مدرسه‌ی شلوغ پسرونه که یه وقتایی نمیتونستن تفاوتی بین اون و پسرا پیدا کنن. همیشه شیطنت‌های خاص خودش و همینطور جذابیت‌های خاص خودشو داشت و خلاقیتی که توی کاراش به خرج میداد همه رو شگفت زده میکرد.