تو به من وایبِ استرلینگ رامکال رو میدی. پسری که پر سروصدا نبود و دردهاشو توی وجودش دفن میکرد و سعی میکرد با زیبایی‌های اطرافش درمانشون کنه. همیشه مراقب خیلی از چیز‌ها بود و سعی میکرد لبخند بزنه. وفادار بود، مخصوصا در برابر راکُن محبوبش.

تو به من وایبِ مگِ زنان کوچک رو میدی. بزرگترین دختر خانواده مارچ. کسی که همیشه علاقه زیادی داشت که وسایل اشرافی داشته باشه و خانواده پولداری داشته باشه اما در آخر عشق رو انتخاب کرد. همونی که همیشه سعی میکرد مراقب خواهر‌هاش باشه و همیشه اخلاق و خصوصیات دلنشینی داشت.

برایِ ریو. تو بهم وایبِ هلنِ پسران جو(همون زنان کوچک ۲) رو میدی. یه دختر توی اون مدرسه‌ی شلوغ پسرونه که یه وقتایی نمیتونستن تفاوتی بین اون و پسرا پیدا کنن. همیشه شیطنت‌های خاص خودش و همینطور جذابیت‌های خاص خودشو داشت و خلاقیتی که توی کاراش به خرج میداد همه رو شگفت زده میکرد.

برای امیل. تو بهم وایبِ آنژولاس بینوایان رو میدی. همونی که سردسته مبارز‌ها بود چون میخواست دنیای جدیدی بسازه. همیشه به دنبال عشق بود اما در آخر آزادی رو به عشق ترجیح داد. همونی که همیشه به غیر از خودش و اطرافیانش، نگران همه بود.

تو بهم وایب اپونینِ بینوایان رو میدی. همونی که عشقِ یک طرفه‌ش به ماریوس همیشه نقل مجالس بود و هیچوقت از اعتراف کردن نترسید. با اینکه فقیر شد اما ترجیح داد بدون اینکه خودشو کوچیک کنه زندگی کنه و هیچ‌وقت رویاهاشو فراموش نکرد.

تو به من وایبِ بیانکایِ آسمان آبی رومئو(یا همون پیمان دوستی) رو میدی. دختری که روزی اشراف زاده بود اما به خاطر خیانت مجبور به فرار شد. اما هیچوقت اون خوی اشراف زادگی رو فراموش نکرد و در عین جذبه همیشه ریسک‌پذیر و شجاع بود.