تو به من وایبِ بتِ زنان کوچک رو میدی. همون دختری که برای آینده و دنیا مشتاق‌ترین بود اما همیشه دوست داشت که اون آینده جایی باشه که هنوز عزیزترین‌هاش کنارشن. هیچ وقت خودش رو در نظر نمیگرفت و عاشق این بود که به اطرافیانش کمک کنه.

تو به من وایبِ دیانای آنه شرلی رو میدی. دختری که همیشه سلیقه قشنگ و متفاوتی داشت و از بچگی تلاش میکرد تا یکی از بهترین‌ها باشه. عاشق گوش دادن به قصه‌ها بود اما خودش خیلی نمیتونست قصه تعریف کنه. و اون با شجاعت سرنوشتی که دوست داشت رو انتخاب کرد و تلاش کن با اون سرنوشتی که انتخاب کرده یه زندگی خوب رو بسازه.

تو به من وایب جو مارچ زنان کوچک رو میدی. دختری شجاع و ریسک پذیر که همیشه از خانواده و اطرافیانش محافظت میکرد. اون هیچوقت از رویا پردازی دست برنداشت و همیشه سعی میکرد قوی و شجاع باشه. حتی وقتی همه امیدش و از دست داد و درد بهش غلبه کرد، باز هم منتظر به عشق موند تا اون رو نجات بده.

تو وایب حنا توی کارتون حنا دختری در مزرعه رو میدی. یه دختر که همیشه سعی کرد مراقب بقیه باشه و هیچوقت از یادگیری هنر‌ها و دانش‌ها دریغ نکرد. همیشه سعی کرد به سختی‌ها و مشکلاتش غلبه کنه و پیشرفت کنه و برای همین پیش بقیه خیلی دوست داشتنی بود.

تو وایبِ پرینِ کارتون باخانمان رو میدی. یه دختری که همیشه سعی کرد با وجود مشکلاتش پیشرفت کنه و همیشه مراقب خانواده‌ش باشه. قبل از هرکاری همیشه سعی میکرد فکر کنه و به خاطر این خصوصیت، میشد روش حساب کرد و همین خصوصیت باعث شده بود بتونه توی کارش موفق باشه.

تو به من وایب تدی(یا همون لاری) زنان کوچک رو میدی. یه فرد احساساتی و پولدار که همیشه سعی میکرد برای هر موقعیت و زمانی سرگرمی‌های خاص خودشو پیدا کنه. چالش‌هاشو با سبک و روش خودش حل میکرد و هیچوقت اعتماد به نفسش از بین نمیرفت. خوش قلب، دوست داشتنی و همینطور خوش‌زبون هم بود.