who am i without art, my playlist, my friends, some good ol' meat, silly antics, and all that wabi-sabi stuff?
من تا ابد چاکر دختر خانومام اما . نه همه ی دختر خانوما . نیاز دونستم در این باره صحبت کنم🪞
ما؛نیا.
من تا ابد چاکر دختر خانومام اما . نه همه ی دختر خانوما . نیاز دونستم در این باره صحبت کنم🪞
دخترا همه عالین! من واقعا در این باره شکی ندارم . اما اگه جنسیت آدم ها رو کنار بزنیم انسانیت میمونه اینطور نیست ؟
ما؛نیا.
دخترا همه عالین! من واقعا در این باره شکی ندارم . اما اگه جنسیت آدم ها رو کنار بزنیم انسانیت میمونه
اولینمورد ؟ اونایی که با دیدن پسر هول میکنن و صداشونو نازک میکنن
این رفتار غریزی نیست، کاملاً اکتسابیه. این دخترها یاد گرفتن که ارزششون وابسته به تأیید جنس مخالفه. اونها بقیه دخترها رو رقیب میبینن، نه همجنس. این رفتار نشون میده که اونقدرها هم به خودشون مطمئن نیستن و فکر میکنن فقط با "اجرا"ی یه نقش میتونن دیده بشن.
دومین مورد ؟ اونایی که دوستشون رو توی جمع خراب میکنن
خرچنگ ها چیکارمیکنن ؟ آفرین اگه نتونن بالاتر از بقیه برن، ترجیح میدن بقیه رو پایین بکشن تا حداقل خودشون تنها نباشن. این کار رو معمولاً کسانی میکنن که از درخشش دوستشون وحشت دارن؛ چون میترسه که توی جمع، اون یکی جای اون رو بگیره.
البته در برخورد با این آدما تنها چیزی که میشه گفت اینه که با خراب کردن دوستت خودت درست نمیشی عزیزم.
سومین مورد ؟ شاید بگید مورد اول و دوم به اندازه کافی پیکمی رو شرح داده اما نه.
توی مورد سوم دوست دارم برداشت خودم از پیکمی گرلز رو بگم.
من مثل بقیه دخترا نیستم !
دختر بودن عیبه !
نمیخوام با شما دخترا وقت بگذرونم و چنین الفاظ واقعا یه انسان پیکمی حقیر و تشنه ی توجه رو شرح میده.
چهارمین مورد ؟ اونایی که برای توجه هر کاری میکنن
اینجا پای یه خلاء عاطفی شدید توی کودکی یا نوجوانی توی کاره. کسی که توی خونه براش ارزشی نبوده، توی جمع بهشدت تشنهی دیده شدن میشه. متأسفانه این تشنگی باعث میشه مرزهای اخلاقی و اجتماعی رو زیر پا بذارن، چون براشون "توجه منفی" باز هم از "بیتوجهی مطلق" بهتره.
پنجمین مورد ؟ اونایی که خلاقیت بقیه رو میدزدن.
اینا نه ذاتاً شرورن، بلکه "اعتمادبهنفس خلاقانه" ندارن. ایدهی بقیه رو اونقدر ارزشمند میبینن که فکر میکنن اگه مال خودشون کنن، ناگهان ارزشمند میشن. ولی این کار بزرگترین آفت رو به خلاقیت خودشون میزنه، چون هیچوقت جرأت خلق کردن از صفر رو پیدا نمیکنن.
ششمین مورد ؟ توی ششمین مورد واقعا رفتم علتش رو تحقیق کردم.
اونایی که در جواب محبت، طرف رو میرنجونن
به این میگن "خودویرانگری رابطه" وقتی کسی بهشون محبت بیقیدوشرط نشون میده، چون به خودشون باور ندارن، به این محبت شک میکنن و با پسزدنش، دارن میگن: "من لیاقت این خوبی رو ندارم، پس بذار خودم این رابطه رو تموم کنم قبل از اینکه تو من رو تنها بذاری."