چرا وقتی اینقد رو برنامه ریزیِ کارای خودتون حساسین یکم واسه برنامه زندگی بقیه ارزش قائل نیستین؟
بعضیا خیلی حیفن واسه دور بودن، واسه مجازی بودن، کاش میشد از توی صفحه مجازی کشیدشون بیرون و بغلشون کرد.
هر وقت بتونی به موقعیتِ غیر منتظره ای که واست اتفاق افتاده با خوش بینی نگاه کنی، تو بردی.
نانازیِکیوت
من خسته نیستم، خودِ خستگیام. -شایع
از چشم میفتی اگه در دسترسی.
-شایع
دلم یه بغل میخواد که توش گریه کنم و دماغمو با لباسش پاک کنم و بازم بگه اشکال نداره.