بعضیا خیلی حیفن واسه دور بودن، واسه مجازی بودن، کاش میشد از توی صفحه مجازی کشیدشون بیرون و بغلشون کرد.
هر وقت بتونی به موقعیتِ غیر منتظره ای که واست اتفاق افتاده با خوش بینی نگاه کنی، تو بردی.
نانازیِکیوت
من خسته نیستم، خودِ خستگیام. -شایع
از چشم میفتی اگه در دسترسی.
-شایع
دلم یه بغل میخواد که توش گریه کنم و دماغمو با لباسش پاک کنم و بازم بگه اشکال نداره.