ما از صبح های زود خاطره های خوبی نداریم .

شهادت بود و افتخار ، قبول . پیمانه ی عمر بود ، قبول . نفوذ بود ، قبول . خودمونیم ، کم کاری بود ؛ قبول ؟ : ).

الان اقایان ، مسئول در هر ارگانی فردا تشریف میاورند دانشگاه تهران و میروند مینشینند آن جلو و بعدش که عکس هارا گرفتند و تمام شد و نماز را خواندند محض آنکه دلشان هم کمی ارام شود تا یک ساعت بعد را راه میروند و بعد نخود نخود ، ما نبودیم ، نفودی بود ! نفودی بود و آنها کاربلد بودند و دیگر اتفاق است میوفتد و هوا هم گرم است و زمین گرد است و الان هم شب است و ماهم انسان هستیم ! شما چی ؟ نکند زبانم لال شما مجسمه ی طرح بادیگارد کدِ فلان و بهمان بودید ؟ . از شهید هنیه و حاج قاسم و شهید رئیسی و خیلیهای دیگر گذشته است . از ماهم همینطور . لطف کنید همین هایی که مانده اند را لطفا با ماکت های طراحی شده ی موشک برای نمایشگاه هایتان حفظ نکنید !

حضرت آقا گفت که خون خواهیمان نزدیک است ، و بترسید که اینگونه سخن گفت علی !

داغ ابراهیم بر دل ماند و اسماعیل ، رفت !.

-

تندیس زیباترین لبخند هفته ی برنامه هایتان را بیاورید ، باید ببریمشان سر مزار .

تو شمس منی ، من ، خورشیــــد ، پرستم ؛

شهر مقدس بیت‌المقدس پایتخت ‌فلسطین و قبله‌ی اول مسلمانها برای ‌مسلمانها باقی خواهد ماند . [ حضرت آقا ]

سبز ، قـرمز ، سرمه‌ای ، فـرقی نـدارد رنـگ‌ ها ، صـورت‌ تـو روسـری‌ هـا را‌ چـه‌ زیـبا مـی‌ کـند !

- از اون جنون چخبر ؟ + اون که دیوونم کرد ، لایق جنون نبود .

اگر شکسته ای ، مراهم از خودت ، بدان .