‏آب بخورید، دوش بگیرید، خونه نمونید و هرگز به خاطر آدم‌ها گریه نکنید .

هی ما می‌خوایم از کدورتِ احوالِ اخرای شهریور فرار کنیم ، هی نمیشه .

تحت رماد الصّبر هناک قلبُ یَحترق.

سلام بر چشمانی که فرشتگان بر آن ها سلام میفرستند .

آقا جان ، قبول که ما قرار است اسرائیل را طوری بزنیم که تا کنون نزده ایم قبول که فلان موشک و بهمان پهپاد را داریم قبول است ولی وقتست که بر حرف هایتان جامه ی عمل بپوشانید .

چشم هایمان را گرفتید ، گوش هایمان را نه . دست هایمان را گرفتید ، پاهایمان را نه . جانمان را گرفتید ، آرمانمان را نه .

بنویسید که برای فرزندانتان بازگو کنید . بنویسید و عکس بگیرید و فیلم برداری کنید . همه چیز را ثبت کنید که حکومت علی بار دیگر سال ها به تاخیر نیوفتد .

همزمان نگرانم و غمگین، خوشحال و در حال گرفتن عکس‌های یهویی با لبخندهایِ پیدا، گذاشتن خط چشم تو کیف برای وقتی که با گریه پاک شد، سفر رفتن و زنگ زدن به بابا وسط روز و معاشرت‌های رندوم. این احتمالا همون چیزی بود که مدت‌ها تراپیست بنده خدا خودشو پَرپَر کرد تا بهم بفهمونه با هر حالی باید زندگی کنی. بالاخره فهمیدم عزیزم. در واقع اسمش بزرگسالی بود اما با تعاریف متفاوت.

محمدِ ما عاشق عطر بوده و‌ خدا می‌داند خدیجه چند شیشه عطر برای نبی‌ ما خریده است :) [کتاب‌خال‌سیاه‌عربی]

شما زنان فلسطین را در فیلم هایتان به ابتذال بکشید ، همیشه همین بوده است . آنچه که به دست نمی آورید را تخیل میکنید .

ما که در سایۀ خورشید معذب بودیم چشممان کور سزاوار همین شب بودیم . .

توی برگه ی رای نوشته بودین ، پزشکیان با خانواده ؟