آدمي را با آدمي آن جزو مناسب جذب مي‌کند نه سخن. •

يار خوش چيزي‌ست زيرا که يار از خيال يار قوت مي‌گيرد و مي‌بالد و حيات نو مي‌يابد. •

گفتن جان کندن است و شنيدن جان پروريدن. •

دوستان را در دل رنج‌ها باشد که آن به هيچ دارويي خوش نشود، نه به خفتن نه به گشتن و نه به خوردن، الّا به ديدار دوست. •

خيال تو مقيم چشم است و نام تو از زبان خالي نيست و ذکر تو در صميم جان جاي دارد پس نامه پيش کي نويسم چون تو درين محل‌ها مي‌گردي؟