برای حرفام کو گوش شنوا؟ برای خوبی هام کو نتیجش؟ برای دلتنگیام کو مسیر رسیدن به آدمش؟ برای اعتماد کردنام کو نَفَرِش؟ برای موزیکای شادَم کو حسش؟ برای آیندم کو تضمینش؟ نیست ، هیچی سر جاش نیست! اصلا کلا حسش هیچی نیست:) فقط قدرت خدا سر جاشه.

آی لیلی ، جان لیلی ، می جانِ جانان لیلی🤍🙂

نمیدانم ، حال خودم هم خودم را درک نمیکنم . نمیدانم در کدام نقطه زندگی ایستاده ام! خودم را گم کرده ام ، آینده ام نا معلوم و «مَن»یی خسته و در عین حال امیدوار.

اجازه بدید که آدما خودشون باشن!

حق بدید؛

غم غلط کرده به تو سرزده ، مگه من مردم؟!

کاش می‌توانستم برای ثانیه ای حال تورا خوب کنم.

"هیچ جا واسم مثل ایران نمیشه".

نمیفهمید یه گوشه از حسمو:)

وای وای سسسسسسسللللللللااااااااااممممممم

یکمی حق بدید به آدما، یکمی درکشون کنید.

به هرکسی اعتماد نکنید ، اینجوری صد هیچ زندگی رو بردید!