خیلی دوست داشتم یه کتابِ درسی بود به اسم «انسان شناسی»؛
که همه آدما مجبور بودن بخوننش و یادش بگیرن.
تو آن را در قالب موسیقی به گوش میرسانی و نمیدانی که حرف های دلم را دزدیده ای.
من و تو همدردیم:)
مَن و تُو ، «ما» نَشُدیم ، که هیچ
تُو هَم آوازِ دِلِ مَن نَشَدی ، باز هَم هیچ
گَر دِلِ مَن خَلوَتِ اَسرارِ تُو نَبوُد؟
که مَرا در دِلِ تاریکی رهایَم کَردی؟!