میآید آن روز که قلبم پر از نور بشود
میآید آن روز که جانم به فدای تو شود
مگر این عشق نبود باعث لبخند لبم؟
مگر این عشق نبود بانه آزادگیم؟
تو چه بودی که دلم را به فدایت کردم؟
تو چه بودی که تمامم را تمامت کردم؟
ز کجا آمدهای ای سنما، که در آینه
به جز خویش دگر کی نگری؟
گر دلت از دل من بیخبر است،
چه کنم تا که ببینی تو مرا؟
بنگر از پنجره دل که دلم
مانده به راهت، به خدا، ای صنما
ɪɴɴᴇʀ
میآید آن روز که قلبم پر از نور بشود میآید آن روز که جانم به فدای تو شود مگر این عشق نبود باعث لبخن
I am the poet of this poem.🙈💗
عشق؟
تو اصلا درکی از عشق داری اصلا میدانی که عشق چیست؟
گمان میکنید عشق تنها دوست داشتن است؟یا فقط بغل کردنُ صحبت کردن؟
در این باره قاطعانه میگویم خیر.
عشق کلمه ای زیباست با به زبان آوردنش نورِ امیدی را در قلبمان حس میکنیم...
عشق تنها به بغل کردن،صحبت کردن،قربون صدقه رفتن... ختم نمیشود..
عشق یعنی انگیزه ای برای زندگی جدید؛یعنی امیدی برای شاداب بودن و سرزنده بودن؛یعنی از ته قلب دوست داشته شدن؛یعنی خیانت نکردن؛یعنی پایدار بودن...
زمانی میتوانی آن را در وجودت بیابی که وجودت مملو از انگیزه و امید باشد..
نزار با الکی گفتن های دوستت دارم،میمیرم برات وجودت را ناپاک کنی...
بگذار سرشتت با فرد خاص شکل بگیره فطرتت با آدمِ درستی شکل بگیره:))
عشق عشق عشق🌱