اگر بچه‌تون چیزی می‌خواد، و می‌تونید براش فراهمش کنید و مناسبه، بی‌دلیل دریغ نکنید. حتی اگر براش می‌خرید، نگید: «فعلاً حق استفاده نداری.» چون ذوقِ بچه، تاریخ داره. اون عروسکی که امروز براش دنیا رو می‌سازه، شاید دو سال دیگه فقط گوشه‌ی اتاق خاک بخوره؛ چون بچه‌ای که امروز با دیدنش ذوق می‌کنه، دو سال دیگه دیگه همون بچه نیست. خیلی از «عقده‌ای شدن‌ها» شاید از جایی شروع بشه که آدم، سال‌ها ذوق‌های کوچیکش رو سرکوب کرده. ذوق بچه‌تون رو به «بعداً» نفروشید. بعضی چیزها اگر دیر برسند، دیگه خوشحالتون نمی‌کنند. هر چیزی تاریخ انقضا داره؛ حتی ذوق. و مصرفِ کالای تاریخ‌گذشته، آدم رو بیمار می‌کنه.

جای زخمِ حسرت های دوران کودکی با هیچی خوب نمیشه.

تیرامیسو درست کردم.

https://eitaa.com/ThePriory/5189 مچکرمممم

درسته که از کنکور و کنکوری بودن متنفرم. ولی من دلم برای کلاسای زیست ۳ تنگ شده. حتی برای پرسشهای اول کلاس.

وای من امروز به دبیر شیمی دهمم گفتم منو ببرین سر کلاستون دلم برای درس خواندن تنگ شده