نیوشای قشنگم مدتی بود تو فکر نوشتن یه نامه بودم اما نمیدونستن باید چی بنویسم و از کجا شروع کنم. تو ابراز علاقه و محبت افتضاحم پس هرچی بیاد تو ذهنم میگم. بعضی آدما فقط دوست نیستن؛ یه تیکه از آرامشن. ممنونم که تو از همون آدمایی، نیوشا. برای همه‌ی شب‌هایی که تا خودِ صبح با هم ویس دادیم،میخدیدیم، گریه میکردیم، خاطره تعریف میکردیم، از خنده ریسه رفتیم.این صمبمبته بینمونه که باعث راحتیه هردوتامون شد. انقد تونستم بهت اعتماد کنم که کوچکترین اتفاق زندگیم رو برات تعریف میکنم. حس و حالم در همه لحظات و هر چیزی که اتفاق بیوفته. تو یادم دادی که رفاقت یعنی کسی باشه که باهاش لازم نباشه نقش بازی کنی. کسی که سکوتت رو هم می‌فهمه و خنده‌ات رو از ته دل دوست داره.کسی که با شرایط و با مودی کنارم میمونه و لازم نیست برای کنارش موندن ادعای دوست خوب بودن رو داشته باشم. نمی‌دونم چطور باید از بودنت تشکر کنم، و ممنونم برای شب‌هایی که خنده جاش رو به بغض می‌داد. وقتی دنیا روی سرمون خراب می‌شد، آهنگای چاووشی رو پلی می‌کردیم و بی‌هیچ حرفی، فقط همدیگه رو می‌فهمیدیم. بعضی وقت‌ها لازم نیست کسی غمت رو حل کنه؛ همین که یکی کنارت باشه و باهات غصه بخوره، یعنی نصف درد از بین رفته. تو همیشه همون آدم بودی. تو فقط بهترین دوست من نیستی؛ تو خونه‌ای هستی که هر وقت از آدم‌ها خسته می‌شم، دلم می‌خواد بهش برگردم. امنی. آرامشی. از اون آدم‌هایی که خدا خیلی قشنگ خلقشون کرده تا دنیا برای یکی، قابل تحمل‌تر بشه. نمی‌دونم آینده چی برامون نوشته، نمی‌دونم چند سال دیگه هر کدوممون کجای دنیا باشیم، اما فقط امیدوارم هر جا که باشیم، باز هم نصف شب‌ها به هم زنگ بزنیم، از بی‌اهمیت‌ترین چیزها بخندیم، اگر دلمون گرفت با هم گریه کنیم و هیچ فاصله‌ای نتونه رفاقتی که بینمون ساخته شده رو کم‌رنگ کنه. ممنونم که باعث شدی معنی واقعی «دوست داشتن بدون توقع» رو بفهمم. ممنونم که کنارم موندی، حتی وقت‌هایی که شاید خودم هم از خودم خسته بودم. اگر قرار باشه هزار بار دیگه زندگی کنم، هر هزار بار دعا می‌کنم دوباره دوستی مثل تو نصیبم بشه. دوستت دارم، نه فقط به خاطر لحظه‌های قشنگی که برام ساختی، بلکه به خاطر خودت؛ به خاطر قلب بزرگی که داری، به خاطر خنده‌هایی که حال آدم رو خوب می‌کنن، به خاطر اشک‌هایی که هیچ‌وقت نذاشتی تنهایی بریزن، و به خاطر بودنت... اگر یه روز ازم بپرسن بزرگ‌ترین شانس زندگیت چی بود، بدون شک یکی از اولین جواب‌هام اسم توئه. ممنون که هستی، نیوشا. لطفاً همیشه باش؛ چون دنیا با بودنت، جای قشنگ‌تریه. فقط می‌دونم دنیا با داشتن دوستی مثل تو قشنگ‌تره. امیدوارم هر چقدر من از بودنت خوش‌شانسم، تو هم همیشه خوشحال و آروم باشی. دوستت دارم، بیشتر از چیزی که بشه با کلمه‌ها گفت.

سارینا واقعا بهترین دوستمه جدی خداروشکر میکنم که خدا اونو تو زندگیم قرار داد )))

:)))

قبول کن، بعضی فرصت‌ ها دیگه هیچوقت برنمیگردن.

قبول کن، گاهی باید با شکست خوردن خودت رو پیدا کنی.

قبول کن، همه بچه ها فرشتن.

قبول کن، مهربونی همیشه جواب نمیده.

قبول کن، چیزی بهتر از گریه نیست.

صرفا چون یکی از آهنگای موردعلاقمه

چجوری آدما میتونن انقدر عوضی باشن