بسم الله .

نجف .. ای حریمِ خورشید ، ای آغوشِ امنِ بی‌پایان .. هر بار نامت را زمزمه می‌کنم ، بغضی شیرین گلویم را می‌فشارد . چه رازی در هوایت نهفته که اشک ، بی‌اختیار می‌ریزد ؟ تو همانی که دلم ، بی‌هیچ دلیل ، همیشه برایت تنگ می‌شود .

بسم الله ‌.

به تقدیری که دارم راضی‌ام ای عشق حرفی نیست ؛ ولی هرگز به دوری از نجف عادت نخواهم کرد ..

اصلا بهشت، دیدار رخسار حیدر است .. ما بی علی، بهشت خدا را نخواستیم !

گفته بودی فمن‌یمت‌یرنی عاشقانت جوان جوان مردند ‌..

-

دوستی که این پیامو می‌بینی.. یه صلوات از ته دل برای کنکوریا می‌فرستی ؟ [🤍]

و نجف حرم کسی است که : باب مدینة العلم بود و امروز ، باب رحمت الهی شده است ..

بسم الله .

-

خواندیم مَن یمت یرنی ، نصفِ جان شدیم ؛ شب‌های بی‌قرار ، سپردیم دل به خواب ..