هستید دو دقیقه وقتتون رو بگیرم؟!

‌یه نکته درباره بخشِش

یه بار یه پسره دستفروش اومد جلو و به من اصرار کرد که دستمال جادویی بخرم‌. گفت من خرج دو تا خواهرمو میدم‌ تو رو خدا بخر...

تو دلم گفتم ، داره صادقانه حرف میزنه. خیرِت بهش برسه... ازش دستمال جادویی رو خریدم‌.

گفتم چند؟ گفت ۱۰۰ تومنه

حواسم نبود که قیمت بالا داره میگه. ‌تمام فکر و ذکرم نیکی کردن بود.

پولو بهش دادم و رفتم تو ماشین... داشتم ماشین رو روشن میکردم که یهو انگار دوزاریم افتاده باشه، یادم افتاد هفته پیش از یه مغازه همین دستمالو خریده بودم ۵۰ تومن

از سادگی خودم بدم اومد.

پشت دستمو داغ کردم که به حرفایی که دلمو میسوزونه توجه نکنم... ‌حکایت بعضیا که بهمون بدی کردن اینه...

آدمهایی که باعث شدن دید خوبمون از بین بره. اون قسمت روح معصوم و بچه گونمون رو چنگ زدن.

ببخشیم... ولی چجوری؟!

چجوری وقتی دیگه هرگز اون نگاه پاک رو نخواهیم داشت؟