مثلا مجرده فشار اینکه من یک زندگی مستقل ندارم نمیدونم فشار مسائل اخلاقی فشار اینکه فضای رسانه ای کلی تصویر به من نشون میده و....

بعد همه این ها میگه خدایا زن میخوام

بعد میره اونجا یه پنج شیش سال که با زنش زندگی میکنه

دیگه یکنواخت ، بی حوصله ، تکراری

کم کم رنجش شروع میشه

بعد میگه خدایا از رنج میخوام پناه ببرم به فرزند

بعد بچه دار میشن ، بعد بچه میاد که مثلا رنج متاهلی یا رنج زندگی تکراری با همسر رو برداره

بعد بچه که اومد هزارتا مشکل میاره با خودش بعد بچه بزرگ میشه میبینی خونه کوچیک شده

میبینی موقع زن دادن به بچته..

کلا از رنجی به رنج دیگری میریم

ما اینقدر کوچیکیم تو دنیا که رنج ها رو باهم معامله میکنیم...

میری به خانوم میگی من یک انسان تنها هستم اونم میگه منم یک انسان تنها هستم