خلاصه‌یِ رمانِ «سروِ بیدار» را به دوستانِ عزیز هدیه می‌کنم؛ چکیده‌ای از جانِ روایت، تصویری فشرده از عظمتِ یک مرد و نبردِ اراده‌ها. خلاصه‌یِ رمان «سروِ بیدار» تالیف : ناصرکاوه قصه کوتاه شد، اما درد، در جان ماند حکایتِ سروِ بیدار، در هر زمان ماند رمانِ «سروِ بیدار»، روایتی است حماسی و عرفانی از زندگیِ پربرکتِ سردار سپهبد شهید غلامعلی رشید، مردی از دیارِ مقاومت، دزفول. داستان از ریشه‌هایِ عمیقِ ایمانِ او در خانواده‌ای مذهبی آغاز می‌شود، از نوجوانیِ باهوش و کنجکاوش که به مسجد دل می‌بندد و زودتر از هم‌سالان، طعمِ مبارزه علیهِ ظلم را می‌چشد. ماجرایِ دستگیری‌ها و زندان‌هایِ دورانِ ستم‌شاهی، بخشی از فصلِ اولِ زندگیِ اوست؛ سال‌هایی که در آن، با جوانانِ انقلابیِ دیگری همبند می‌شود و بذرهایِ برادری و همراهیِ آینده کاشته می‌شود. خاطره‌یِ تکان‌دهنده‌یِ مادرش از دروغِ ساواک مبنی بر شهادتِ او، تلخیِ آن دوران و شجاعتِ خانواده‌اش را به تصویر می‌کشد. فصلِ دومِ رمان، اوجِ نبوغِ او را در آوردگاهِ سختِ دفاع مقدس روایت می‌کند. غلامعلیِ جوان، به سرعت به یکی از فرماندهانِ کلیدی و «مغزهایِ متفکرِ» جنگ تبدیل می‌شود. همکاریِ نزدیکِ او با شهید حسن باقری در طراحیِ عملیات‌ها، و نقشِ محوری‌اش در فتوحاتِ بزرگی چون طریق‌القدس و بیت‌المقدس، با جزئیاتِ نفس‌گیر و واقعی (مانند لحظه‌یِ اعلامِ رمزِ «یا حسین (ع)» در طریق‌القدس) روایت می‌شود. فشارهایِ جنگ، داغِ دوستانِ شهید، و حتی رنجِ شخصیِ از دست دادنِ اولین فرزندش در شرایطِ سختِ جنگی، بخش‌هایی از این فصلِ پر از ایثار و مقاومت است که بُعدِ انسانیِ عمیقِ او را به نمایش می‌گذارد. پس از جنگ، جهادِ او در سنگرِ علم و راهبرد ادامه می‌یابد. فصلِ سوم به بازگشتِ او به تحصیل در اوجِ مسئولیت‌هایِ نظامی می‌پردازد، نشانه‌ای از عطشِ او برایِ پیوندِ دانش با تجربه. تحصیلاتِ عالی در ژئوپلیتیک و فعالیت‌هایِ علمی و پژوهشی‌اش، او را به یک استراتژیستِ تمام‌عیار تبدیل می‌کند. خاطره‌یِ حمایتِ او از نبوغِ جوانِ شهید حسن تهرانی مقدم در پایه‌گذاریِ توانِ توپخانه‌ای و موشکیِ سپاه، نمونه‌ای از نگاهِ آینده‌نگرِ اوست. فصل چهارم، مسئولیت‌هایِ سنگینِ او را در بالاترینِ رده‌هایِ نظامیِ پس از جنگ روایت می‌کند؛ جانشینیِ ستاد کل و فرماندهیِ قرارگاهِ مرکزیِ خاتم‌الانبیاء. او در این سال‌ها، معمارِ اصلیِ توانِ دفاعی و بازدارندگیِ ایران می‌شود، بر توسعه‌یِ قدرتِ موشکی و هماهنگیِ نیروهایِ مسلح نظارت می‌کند. زهدِ بی‌نظیرِ او، بی‌خبری‌اش از مسائلِ مادیِ شخصی حتی در این جایگاه‌هایِ عالی، بُعدِ معنویِ شخصیتش را برجسته می‌کند؛ او زاهدی در لباسِ فرماندهی بود. فصل پنجم، نبردِ پنهانِ او را با نگاهِ سردِ قدرت‌هایِ آن سویِ مرزها به تصویر می‌کشد. رژیمِ صهیونیستی، آمریکا و دول غربی، که توانِ دفاعیِ مستقلِ ایران و آرمان‌هایِ انقلابیِ آن را تهدیدی برایِ منافعِ خود می‌دیدند، او را «خطرناک‌ترینِ فرماندهانِ ایرانی» می‌دانستند. این فصل به تلاش‌هایِ آن‌ها برایِ مهارِ او، تحریم‌ها، و در نهایت، طراحیِ نقشه‌یِ حذفِ «سروِ بیدار» می‌پردازد. تحلیلِ نگاهِ دشمن، نه برایِ توجیهِ عملِ آن‌ها، بلکه برایِ درکِ عمقِ میدانِ نبردِ اراده‌ها و برجسته کردنِ عظمتِ ایستادگیِ شهید در برابرِ این کینه‌توزیِ جهانی است. سرانجام، فصلِ ششم، روایتِ حماسه‌یِ شهادتِ اوست. سردار سپهبد شهید غلامعلی رشید، در اقدامی «جنایت‌کارانه» و «ناجوانمردانه» در خانهِ خود، آماجِ حملهِ هدفمندِ دشمن قرار می‌گیرد و به همراهِ فرزندِ فاضل و زاهدش، به شهادت می‌رسد. این فصل، اوجِ فداکاریِ او و خانواده‌اش را نشان می‌دهد؛ شهادتی که نه پایانِ راه، که عینِ بقا در منطقِ عشق و خون است.رمان با ترکیب‌بندیِ پایانی و معرفیِ کتاب، بر جاودانگیِ راهِ شهید، میراثِ اقتدار و بیداری که از خونِ او جوانه زد، و تلنگری که شهادتِ او بر وجدان‌هایِ جهانی می‌زند، تأکید می‌کند. «سروِ بیدار»، گرچه در ظاهر قطع شد، اما ریشه‌هایش در خاکِ میهن محکم‌تر شد و نویدِ رویشِ سروهایِ بیشتری را می‌دهد. قصه پایان یافت، اما راه، آغاز شد خونِ سرو، در خاکِ ما، آواز شد برخیز ای دل، بشنو زِ این آواز راهِ شهید، رهبرِ ماست، بی‌نیاز