افزایش تعداد جانباختگان سیل در استان فارس به ۷ نفر ▪️ 🔹امدادرسانی هلال‌احمر به بیش از ۲۲۰۰ هموطن سیل‌زده همزمان با خدمات‌رسانی در جنگ 🔹 رئیس جمعیت هلال‌احمر گفت: در روزهایی که ایران عزیز همزمان با تهاجمات ظالمانه ائتلاف رژیم جعلی صهیونیستی آمریکایی و نیز وقوع حوادث جوی گسترده مواجه است، امدادگران جمعیت هلال‌احمر با تمام ظرفیت و به‌صورت شبانه‌روزی در کنار مردم حضور دارند و از شب گذشته ٢هزار و ٢٣۴ نفر در حوادث جوی کشور امدادرسانی شده‌اند. @TasnimNews

دستگیری شبانه ۱۰ مزدور آمریکایی ـ صهیونی در کاشان 🔹 با دستور دادستان کاشان، سربازان گمنام امام زمان (عج) در اطلاعات سپاه، طی عملیات ویژه‌ی شبانه، ده نفر از مزدورانی که بامداد امروز همزمان با حمله دشمن آمریکایی _ صهیونی به کاشان، مبادرت به شعاردهی در حمایت از دشمن نمودند دستگیر شدند. @TasnimNews

🎥 آتش‌سوزی در یکی از بنادر کویت در پی حملات موشکی-پهپادی @TasnimNews

شهادت ۲۶ نفر در حمله آمریکایی ـ صهیونی به منطقه مسکونی هفتون اصفهان معاون امنیتی استانداری اصفهان: 🔹 در حمله دشمن آمریکایی صهیونی، دو منطقه مسکونی در زیار و آپادانای اصفهان مورد هدف قرار گرفت که این تجاوز خوشبختانه تلفات جانی نداشت و تنها چند نفر از شهروندان مصدوم شدند. 🔹 حمله روز گذشته به منطقه مسکونی هفتون اصفهان، ۲۶ نفر از ساکنان این منطقه به شهادت رسیدند که شامل هفت کودک و هفت زن هستند. 🔹 با توجه به اینکه هفتون منطقه‌ای کارگرنشین است، مابقی شهدا را کارگران ساکن در این منطقه تشکیل می‌دهند. @TasnimNews

ایندیپندنت: ایران پیروز قطعی این جنگ است ▪️ ترامپ اسرائیل را در مخمصه رها می‌کند 🔹 روزنامه ایندیپندنت در تحلیلی تاکید کرد ایران برنده قطعی است، زیرا تلاش ناامیدانه دونالد ترامپ برای صلح نشان می‌دهد که او در پی خروج از جنگ است. 🔹 با افزایش قیمت بنزین در داخل آمریکا، رئیس جمهور این کشور می‌خواهد کشورش را از جنگی که خود آغاز کرده، خارج کند و ممکن است اسرائیل را در مخمصه رها کند. tasnimnews.ir/3550247 @JahanTasnim

حمله پهپادی حزب الله به شهرک صهیونیستی مرگلیوت 🔹 حزب‌الله لبنان امروز جمعه با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که با چند پهپاد انتحاری شهرک صهیونیستی مرگلیوت را هدف قرار داده است. @TasnimNews

یا خودِ خوِد خدا😱 امارات رسما وارد جنگ با ایران شد😢 به کانال ابوجهاد بپیوندید اخبار لحظه ای و موثق از جنگ @Abo_jahhad

دیباچه کتاب «زمینِ روحت را آباد کن!؟» در مثنوی معنوی، مولوی حکایتی دارد که اگرچه ساده روایت می‌شود، اما در عمق خود، خلاصه تمام فلسفه زندگی انسان را آشکار می‌کند. می‌گوید مردی سی سال کار کرد تا بتواند زمینی بزرگ بخرد. سپس سی سال دیگر رنج کشید، تجارت کرد، پس‌انداز کرد و بر آن زمین کاخی باشکوه ساخت. روزی که کار کاخ به پایان رسید و خواست با شور و شوق به آن نقل مکان کند، مأمور شهرداری در خانه‌اش را زد و گفت: «آقا، شما اجازه ورود به این کاخ را ندارید.» مرد حیران پرسید: «چرا؟ این کاخ حاصل شصت سال زحمت من است!» مأمور گفت: «زمین شما آن زمینی نیست که کاخ را روی آن ساخته‌اید. زمین واقعی‌تان همان زمین بایری است که سال‌ها پیش خریده بودید؛ و اصلاً آبادش نکردید. شما تمام این مدت، روی زمین مردم کاخ ساختید.» مولوی می‌گوید این داستان، داستان همه ماست. دو «زمین» داریم: یکی زمین جسم و دیگری زمین روح. اما بیشترِ ما تمام عمر را صرف آباد کردن زمینی می‌کنیم که هرگز مال ما نیست. روی زمین جسم، کاخ‌ها می‌سازیم: زیبایی ظاهری، ثروت، مقام، آرایش‌ها، جراحی‌ها، لقب‌ها، ماشین‌ها و خانه‌ها… اما زمین جسم، چیزی نیست که بماند. این زمین، دیر یا زود پس گرفته می‌شود. ما فقط مستأجر آنیم. جسم را روزی باید تحویل دهیم و برویم، اما زمین روح—تنها زمینی که واقعاً به ما تعلق دارد—بایر می‌ماند. زندگی ما بسیاری از اوقات شبیه همان مرد حکایت است؛ سرگرم چیزی می‌شویم که از ابتدا قرار نبود مقصد ما باشد. ما آمده بودیم روح‌مان را آباد کنیم، اما بیشترِ انرژی‌مان صرف ظاهر زندگی می‌شود. آنچه می‌خوریم، می‌پوشیم، می‌خریم، می‌اندوزیم، همه اگر به پرورش روح گره نخورد، سرانجام چیزی جز آباد کردن زمین دیگری نیست. انسانی که فقط زیباتر، پول‌دارتر یا مشهورتر می‌شود، اما رشد روحی ندارد، مثل همان پسری است که پدر ثروتمندش او را با هزار امید به مدرسه می‌فرستد، اما او سال‌ها بعد، به جای علم و تربیت و آگاهی، تنها یک مشت مداد و تراش و پاک‌کن جمع کرده است. پدر با حسرت به او می‌گوید: «پسرم، این‌ها را که من می‌توانستم بهترش را برایت بخرم. من تو را فرستادم که چیزی بشوی، نه اینکه چیزهایی جمع کنی.» این مثال دقیقاً حقیقت زندگی ما در مدرسه دنیا است. خداوند ما را به این جهان نفرستاده که مداد و پاک‌کن جمع کنیم؛ یعنی امور کوچک، موقت و بی‌ارزش دنیا. آنچه ما در این دنیا جمع می‌کنیم، اغلب در چشم حقیقت، همان پاک‌کن‌ها و تراش‌های بی‌قیمت‌اند، نه می‌توانند به روح‌مان وزن بدهند، نه ما را بزرگ کنند، نه در لحظه مرگ به کار می‌آیند. خداوند ما را فرستاده که «بشویم»، نه اینکه «جمع کنیم». فرستاده که وارث معنویت، حکمت، اخلاق، محبت و آگاهی شویم. فرستاده که زمین روح‌مان را آباد کنیم. اما بیشتر ما، وقتی زنگ آخرِ مدرسه دنیا نواخته می‌شود، دستان‌مان پر از تراش و پاک‌کن است؛ یعنی پر از چیزهایی که می‌شد خیلی راحت‌تر به‌دست آورد، و اصلاً ارزش عمر انسان نبود.

وقتی انسان وصیت‌نامه می‌نویسد، تازه می‌فهمد کمترین سهم را از دارایی‌اش «خودِ او» دارد. به همه چیز سهمی می‌رسد: خانه به فلان فرزند، ماشین به دیگری، طلاها به دخترها، حساب‌ها به وارثان. فقط یک چیز بی‌سهم می‌ماند: «روح خود انسان». آن لحظه است که می‌فهمیم سال‌ها داشتیم زمین دیگران را آباد می‌کردیم. آخر سر، هر آنچه ساخته‌ایم، از ما گرفته می‌شود. تنها چیزی که مرگ نمی‌تواند آن را از ما بگیرد، همان است که واقعاً متعلق به ما بوده—روح. دنیا مقصد ما نیست؛ ما مقصد دنیا هستیم. دنیا برای ما ساخته شده، نه ما برای دنیا. خداوند ما را به این جهان نفرستاده تا جهان را آباد کنیم؛ فرستاده تا «ما» آباد شویم. آبادی دنیا یک اثر جانبیِ آبادی انسان است؛ نه هدف آن. اگر روح آدمی زیباتر شود، دنیا نیز به‌اندازه ظرفیت خود زیبا می‌شود. اما اگر دنیا را زیبا کنیم، هیچ تضمینی نیست که خودمان زیباتر شویم. امروز دنیا از نظر ظاهری هزار برابر آبادتر از صد سال پیش است؛ اما آیا انسان امروز، هزار برابر آگاه‌تر، آرام‌تر، اخلاقی‌تر یا معنوی‌تر شده است؟ خیر. زیرا انسان از درون آباد نشده است. فراموش کرده که زمین اصلی‌اش روح است. این کتاب «زمین روح»، دعوتی است برای بازگشت به آن زمینِ فراموش‌شده. دعوت به ساختن کاخی نه روی زمین بدن، بلکه بر زمین جان. کاخی که مرگ نتواند آن را بگیرد، پوسیدگی نتواند آن را خراب کند، زمان نتواند آن را ببلعد. ما آمده‌ایم که «بزرگ بشویم» ، که روح‌مان قد بکشد، که از خاک به معنا برسیم. روزی که زنگ آخر را می‌زنند و ما را از مدرسه دنیا بیرون می‌خوانند، خدای مهربان از ما نمی‌پرسد: «چقدر خانه خریدی؟ چقدر ثروت اندوختی؟ چند ماشین داشتی؟» این‌ها همه را او بهترش را داشت، از عدد و اندازه خارج. می‌پرسند: «روحت چقدر قد کشید؟ چقدر آگاه شدی؟ چقدر مهربان شدی؟ چقدر عاشق شدی؟ چقدر راستگو شدی؟ چقدر از خودت گذشتی؟» و خوشا آن‌کس که در آن روز، وقتی دستانش را باز می‌کند، پر باشد از نور، از معرفت، از اخلاق، از نیت پاک، از یاد خدا، از صداقت و شجاعت و مهربانی. خوشا آن‌کس که کاخ را روی زمین روحش ساخته باشد. و بدا به حال آن‌کس که دفترش پر باشد از تراش و پاک‌کن. یادت باشد: تو مالک چیزهایی هستی که مرگ نتواند از تو بگیرد. هر چیز دیگری—هرچه که باشد—فقط توهم است. این کتاب، شرح همین یک جمله است. ارادتمند : #ناصرکاوه

💠 ناراحتی رهبر شهید از پخش مجدد یک خبر! ➕چرا درس خارج امام شهید پخش نمی‌شد؟!

ببینید جواب و لبخند معنادار عباس عراقچی به خبرنگار خارجی تبدیل به محبوب ترین میم این روز های دنیا شده #مامنتظرشونیم... ◼️ هاآرتص: نتانیاهو افسانه قدرت آمریکا را باور کرده بود، افسانه ای که دیگر وجود ندارد ◾️ بنیامین نتانیاهو به افسانه قدرت مطلق آمریکا باور کرده بود. او اکنون پس از آغاز یک جنگ اسرائیلی–آمریکایی علیه ایران همراه با دونالد ترامپ، در حال مواجه شدن با محدودیت‌های این قدرت است؛ آن هم در شرایطی که دولت ترامپ سطحی تاریخی از بی‌کفایتی و ناتوانی را از خود نشان می‌دهد. 🔴 اشاره فایننشال‌تایمز به نگرانی‌های ترامپ: دونالد ترامپ پس از سقوط وال استریت بود که مهلت «مذاکرات» با ایران را تمدید کرد 🔹بازار سهام آمریکا بدترین روز خود از آغاز «بحران خاورمیانه» را تجربه کرد، چراکه ترس تازه از «تورم» باعث افزایش بازده اوراق خزانه شد. 🎥 سناتور فرانسوی: مشتی معتاد و الکلی، قدرت را در آمریکا به دست گرفته‌اند و هر زمان چیزی از پرونده اپستین منتشر می‌شود بخشی از دنیا را بمباران می‌کنند!