⭕️ آقای راننده که به خاطر شیفت نمی‌تواند در تجمعات شرکت کند، ببینید چگونه تو اتوبوسش لیدری میکند.

مذهبی ها عاشق ترن برو بچه های هوافضا بیشتر😍❤️ سلامتی همه رزمندگان جان بر کف هوافضا صلواتی هدیه کنیم به کانال ابوجهاد بپیوندید @Abo_jahhad

#زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

حساسیت دقیق نسبت به بیت‌المال یکی از روشن‌ترین جلوه‌های این روحیه، دقت و حساسیت ویژه نسبت به بیت‌المال است. آیت‌الله عبدالله جوادی آملی خاطره‌ای نقل می‌کند که از این جهت بسیار قابل تأمل است. ایشان می‌گوید: روزی مهمان مقام معظم رهبری بودم. هنگامی که سفره غذا گسترده شد، فرزند ایشان آقا مصطفی نیز در آنجا حضور داشت. آیت‌الله خامنه‌ای نگاهی به او کردند و فرمودند: «شما به منزل بروید.» من عرض کردم: اجازه بفرمایید آقازاده هم باشند؛ من از ایشان خواسته‌ام که با هم باشیم. اما ایشان فرمودند: «این غذا از بیت‌المال است. شما مهمان بیت‌المال هستید. برای بچه‌ها جایز نیست که بر سر این سفره بنشینند. ایشان به منزل بروند و از غذای خانه میل کنند.» آیت‌الله جوادی آملی می‌گوید: در همان لحظه فهمیدم که چرا خداوند چنین عزتی به ایشان عطا کرده است. در این روایت کوتاه، چند اصل اخلاقی مهم آشکار می‌شود. نخست آنکه میان «اموال شخصی» و «اموال عمومی» مرزی دقیق وجود دارد. حتی اگر مهمانِ بیت‌المال باشد، این به معنای آن نیست که اعضای خانواده نیز می‌توانند از آن استفاده کنند. دوم آنکه این حساسیت نه در سخن، بلکه در عمل و در یک موقعیت کاملاً عادی نشان داده می‌شود. و سوم آنکه چنین دقتی در امور کوچک، نشان‌دهنده نوعی تقوای عملی است که در مسائل بزرگ نیز خود را نشان می‌دهد. نمونه دیگری از این حساسیت را مهندس حمید میرزاده نقل کرده است. او می‌گوید در زمان ریاست‌جمهوری آیت‌الله خامنه‌ای، ایشان چکی به مبلغ پنجاه هزار تومان برای نخست‌وزیر وقت، مهندس میرحسین موسوی، ارسال کردند و فرمودند: «حداکثر پولی که ممکن است از بیت‌المال در هزینه‌های شخصی من جابه‌جا شده باشد، کمتر از این است. شما این مبلغ را به خزانه دولت واریز کنید تا من زیر دین نباشم.» این اقدام در شرایطی انجام شد که زندگی شخصی ایشان بسیار ساده بود و بسیاری از نیازهای زندگی با کوپن‌های عمومی تأمین می‌شد. با این حال، همین احتمال اندک نیز برای ایشان قابل قبول نبود که مبادا در طول دوران مسئولیت، حتی مقدار ناچیزی از اموال عمومی به مصرف شخصی رسیده باشد. #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

پرهیز از تشریفات و نمایش قدرت یکی دیگر از جلوه‌های ساده‌زیستی در زندگی رهبر انقلاب، پرهیز از تشریفات و مظاهر نمایشی قدرت است. سردار شهید نورعلی شوشتری خاطره‌ای از دوران دفاع مقدس نقل می‌کند که نشان‌دهنده همین روحیه است. او می‌گوید: در زمان جنگ، همراه آیت‌الله خامنه‌ای برای بازدید از لشکر ۲۱ امام رضا علیه‌السلام به جبهه می‌رفتیم. پیش از حرکت، ایشان تأکید کردند: «ماشین کم بیاورید؛ یکی یا دو ماشین کافی است.» اما وقتی از اهواز خارج شدیم، دیدیم چندین خودرو دیگر نیز پشت سر کاروان در حرکت هستند. ایشان بلافاصله دستور توقف دادند و فرمودند: «از ماشین دوم به بعد یا باید برگردند یا اگر قصد آمدن دارند، جداگانه بیایند. چه دلیلی دارد که پشت سر من راه بیفتند؟ اگر رئیس‌جمهور با کاروانی از ماشین‌ها حرکت کند، برای دیگران سرمشق می‌شود. برای من همان یک یا دو ماشین کافی است.» در این ماجرا، مسئله تنها صرفه‌جویی در خودرو یا سوخت نیست؛ بلکه موضوع مهم‌تر جلوگیری از شکل‌گیری نوعی فرهنگ تشریفاتی است. هنگامی که مسئولان عالی کشور با کاروان‌های طولانی و تشریفات فراوان حرکت می‌کنند، این رفتار به تدریج به یک الگو تبدیل می‌شود و فاصله میان حاکمان و مردم را افزایش می‌دهد. پرهیز از چنین تشریفاتی، به معنای حفظ روح مردمی مسئولیت است. #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

زندگی ساده در خانه کسانی که از نزدیک وارد منزل رهبر انقلاب شده‌اند، بارها از سادگی محیط زندگی ایشان سخن گفته‌اند. حجت‌الاسلام سیدعلی‌اکبر حسینی نقل می‌کند که روزی همراه جمعی به دیدار ایشان رفتند و پیشنهاد کردند از داخل منزل ایشان فیلم‌برداری شود تا مردم بدانند رهبرشان چگونه زندگی می‌کند. پاسخ ایشان چنین بود: «اگر شما زندگی مرا نشان بدهید، می‌ترسم خیلی‌ها باور نکنند.» این جمله نشان می‌دهد که میزان سادگی زندگی ایشان تا چه حد فراتر از تصور رایج درباره زندگی یک مقام عالی‌رتبه است. حجت‌الاسلام سیداحمد خمینی نیز که از نزدیک با خانواده ایشان رفت‌وآمد داشت، درباره وضعیت خانه می‌گوید: در منزل ایشان بیش از یک نوع غذا بر سفره وجود ندارد و خانواده بر روی موکت زندگی می‌کنند. روزی که به خانه ایشان رفتم، تنها یک فرش کهنه در آنجا بود و من از زبری آن فرش به موکت پناه بردم. همین سادگی را آیت‌الله هاشمی شاهرودی نیز نقل کرده است. او می‌گوید در کتابخانه رهبر انقلاب، میز و صندلی ساده‌ای دیدم که مربوط به سال‌های پیش از انقلاب بود و همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. این وسایل قدیمی، سال‌ها در همانجا باقی مانده‌اند و جای خود را به وسایل مجلل و جدید نداده‌اند. #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

ساده‌زیستی در سفره و خوراک یکی دیگر از جلوه‌های زندگی ساده، در نوع غذا و شیوه پذیرایی دیده می‌شود. سردار سرلشکر رحیم صفوی خاطره‌ای نقل می‌کند که نمونه‌ای روشن از این مسئله است. او می‌گوید: روزی در منزل رهبر انقلاب بودم و گفت‌وگوی ما طول کشید. هنگام نماز مغرب، ایشان پس از نماز فرمودند: «شام را مهمان ما باشید.» وقتی سفره پهن شد، دیدم غذای ایشان چیزی جز یک املت ساده نیست. همین سادگی را دکتر غلامعلی حداد عادل نیز در خاطره‌ای دیگر توصیف می‌کند. او می‌گوید در یکی از شب‌ها که مهمان ایشان بود، پس از تماس با منزل مشخص شد که غذای خانه بسیار مختصر است. در نهایت، بشقابی از برنج ساده با مقدار کمی خورش و مقداری نان و پنیر و ماست آوردند و همان غذا میان دو نفر تقسیم شد. در نگاه نخست، این مسئله ممکن است بسیار ساده به نظر برسد، اما در واقع پیام مهمی در خود دارد: در خانه‌ای که صاحب آن بالاترین مقام کشور است، زندگی از سطح معمولی جامعه فاصله نگرفته است. #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

زندگی مانند مردم عادی یکی دیگر از ویژگی‌های قابل توجه در زندگی رهبر انقلاب، پرهیز از امتیازهای ویژه برای خانواده است. حجت‌الاسلام احدی نقل می‌کند که پزشکی برای او تعریف کرده است: روزی خانمی به همراه فرزندش به مطب مراجعه کرد. پس از معاینه کودک، پزشک متوجه شباهت او به رهبر انقلاب شد و پرسید آیا نسبتی با ایشان دارد؟ زن پاسخ داد: بله، من همسر ایشان هستم. پزشک تعجب کرد و پرسید چرا از پزشک خصوصی استفاده نمی‌کنید؟ پاسخ این بود: «آقا اجازه چنین کاری را نمی‌دهند و می‌گویند شما هم مانند سایر مردم در نوبت بیمارستان مراجعه کنید.» این روایت نشان می‌دهد که در نگاه ایشان، حتی خانواده مسئولان نیز نباید از امکانات ویژه‌ای استفاده کنند که دیگران از آن محروم‌اند. #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

بازتاب جهانی یک موضع اخلاقی ساده‌زیستی و پایبندی به اصول دینی، تنها در محیط داخلی زندگی ایشان دیده نمی‌شود، بلکه در روابط بین‌المللی نیز خود را نشان داده است. دکتر علی‌اکبر ولایتی نقل می‌کند که در دوران ریاست‌جمهوری آیت‌الله خامنه‌ای، در یکی از سفرهای رسمی به زیمبابوه، رئیس‌جمهور آن کشور ضیافت شامی ترتیب داده بود. هنگامی که به ایشان اطلاع داده شد در آن مراسم مشروبات الکلی سرو می‌شود، پیام دادند که در چنین مجلسی شرکت نخواهند کرد مگر آنکه مشروبات جمع‌آوری شود. میزبانان گفتند این نوشیدنی‌ها تنها برای مهمانان غیرایرانی است و به هیئت ایرانی تعارف نمی‌شود. اما پاسخ ایشان روشن بود: «ما سر سفره‌ای که در آن مشروبات الکلی باشد حاضر نمی‌شویم؛ چون شرعاً حرام است.» در نهایت ایشان در آن ضیافت شرکت نکردند. رسانه‌های غربی این خبر را با تعجب منتشر کردند، اما در بسیاری از کشورهای اسلامی، این اقدام به عنوان نشانه‌ای از پایبندی عملی به اصول دینی مورد توجه قرار گرفت. #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

گواهی حتی مخالفان نکته جالب آن است که ساده‌زیستی رهبر انقلاب تنها از سوی دوستان و نزدیکان ایشان بیان نشده است؛ برخی از منتقدان و مخالفان سیاسی نیز در مواردی به این موضوع اعتراف کرده‌اند. برای مثال، علیرضا نوری‌زاده گفته است که زندگی شخصی ایشان «بسیار ساده و درویشانه» است. همچنین در گزارش‌هایی از رسانه‌های خارجی اشاره شده که هرچند دارایی‌های گسترده‌ای در اختیار نهادهای زیر نظر رهبری قرار دارد، اما مدرکی مبنی بر استفاده شخصی ایشان از این دارایی‌ها ارائه نشده است. عطاءالله مهاجرانی نیز تصریح کرده است که در زندگی اقتصادی ایشان و خانواده‌شان «حتی یک نقطه خاکستری» دیده نمی‌شود. این اعتراف‌ها نشان می‌دهد که ساده‌زیستی رهبر انقلاب صرفاً یک تصویر تبلیغاتی نیست، بلکه واقعیتی است که حتی برخی منتقدان نیز ناچار به پذیرش آن شده‌اند. #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

دنیاگرایی و اشرافی‌گری؛ آفت عدالت و انقلاب وقتی دنیا به سطح یک «سبک زندگی» ارتقا می‌یابد، دیگر بحث فقط فردی و شخصی نیست؛ پای عدالت، ساختار قدرت و سرنوشت یک انقلاب به میان می‌آید. در این افق، دنیاگرایی مسئولان، نه تنها یک عیب اخلاقی فردی، که یک «آفت ساختاری» برای عدالت و اعتماد عمومی است. رهبر انقلاب در سال‌های مختلف، به‌ویژه در سخنانشان درباره ساده‌زیستی مسئولان، بارها و بارها اشرافی‌گری را نکوهش کرده‌اند. در این بیانات، نکته مهم آن است که اشرافی‌گری به‌عنوان یک «ضدّ ارزش» انقلابی معرفی می‌شود؛ پدیده‌ای که هم در دوران مبارزه با رژیم طاغوت، و هم پس از پیروزی انقلاب، در تضاد کامل با آرمان‌ها و شعارهای انقلاب بوده است. اشرافی‌گری، به تعبیر ایشان، حرکت جامعه را به سمت عدالت کند می‌کند؛ یعنی فاصله‌ی طبقاتی را تثبیت و تعمیق می‌کند و الگوی مصرف و سبک زندگی را در کل جامعه به سمت تجمل و تفاخر سوق می‌دهد. "سالهاست كه ما اشیای تجملاتی را به خانه مان راه نداده ایم.زیبایی خوب است اما نباید خودمان را درگیرزندگی تجملاتی بكنیم.ما در خانه مان دكوراسیون به معنای متداول آن، فرش ها و پرده های قیمتی، مبلمان و غیره نداریم. سالها پیش خودمان را از این چیزها رها كرده ایم، والدین آقای خامنه ای در این رابطه سر مشق ما بوده اند و مادر ایشان چنین تجملاتی را مورد انتقاد قرار می دادند و من نیز همین عقیده را دارم. همیشه به فرزندان مان توصیه می كنم كه آنها هم باید در رفتار شخصی شان این گونه باشند. زیرا اشیای لوكس غیر ضروری میباشد. مصاحبه با خانم خجسته، همسرامام شهید، آیت الله العظمی خامنه ای_ منبع : ماهنامه خبری و فرهنگی ره آورد دانشگاه" #زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه

🔻عتاب‌های تند رهبر انقلاب به اشرافی‌گری مسئولان: آقایان! مگر مردم کورند؟ نمی‌شود ما در زندگی مادّی مثل حیوان بچریم و بغلتیم و بخواهیم مردم به ما به شکل یک اسوه نگاه کنند! 🔹زن فلان رئیس جمهور در تعطیلی مثلاً ‌زمستانی یا تابستانی به فلان جزیره‌ی خوش آب و هوا مسافرت کرده، این‌قدر میلیون دلار خرج کرده! از کجا؟ فلان خانواده‌ی ‌اشرافی سلطنتی برای مسافرت وارد فلان شهر شدند، این تعداد هتل، این تعداد امکانات در اختیارشان بود، در ظرف ده روز، بیست ‌روز که ماندند، این مقدار میلیارد -مبالغ میلیاردی- خرجشان شد! حکومت امامت با این چیزها مخالف است.‌ ۱۳۹۵/۰۶/۳۰ 🔹آقایان! مگر مردم نمی بینند که ما چگونه زندگی میکنیم؟ نمیشود ما در زندگی مادّی مثل حیوان بچریم و بغلتیم و بخواهیم مردم به ما به شکل یک اسوه نگاه کنند؛ مردمی که خیلی شان از اولیات زندگی محرومند. در این راه، از خیلی چیزها باید گذشت. نه فقط از شهوات حرام، از شهوات حلال نیز باید گذشت. ۱۳۷۰/۰۵/۲۳ 🔹جلوی اشرافی گری باید گرفته بشود؛ اشرافی گری بلای کشور است. وقتی اشرافی گری در قلّه های جامعه به وجود آمد، سرریز خواهد شد به بدنه؛ [آن وقت ] شما می بینید فلان خانواده ای که وضع معیشتی خوبی هم ندارد، وقتی میخواهد پسرش را داماد کند یا دخترش را عروس کند یا فرض کنید مهمانی بگیرد، مجبور است به سبک اشرافی حرکت بکند. وقتی اشرافی گری فرهنگ شد، میشود این. جلوی اشرافی گری باید گرفته بشود. رفتار مسئولین، گفتار مسئولین، تعالیمی که میدهند، باید ضدّ این جهت اشرافی گری باشد؛ کمااینکه اسلام این جوری است. ۱۳۹۵/۰۵/۱۱ 🔹امیرالمؤمنین میگوید زندگی به سمت زهد باید برود. امروز در جمهوری اسلامی، اگر ما احساس بکنیم که زندگی به سمت ‌اشرافی‌گری میرود، بلاشک این انحراف است؛ بروبرگرد ندارد. ما باید به سمت زهد حرکت بکنیم. نمیگوییم هم زهدهای آن‌چنانی، ‌که متعلق به اولیاءالله است؛ نه، مسؤولان درجه‌ی یک، مسؤولان درجه‌ی دو، تا آن مسؤولان درجات بعد هم باید در حد خود زهد ‌داشته باشند؛ بعد هم به عامه‌ی مردم میرسد. ۱۳۷۰/۰۱/۰۱ 🔹اشرافیگرىِ مسؤولان، آفت مضاعف است؛ به‌خاطر ‌این‌که اگر اشراف عالَم از مال خودشان -حالا حلال و حرامش به عهده خودشان- خرج میکنند، از مال خودشان اشرافی‌گری ‌میکنند؛ اما اگر مسؤولان اشرافی‌گری کنند، از مال مردم خرج میکنند؛ مال خودشان که نیست. این اشرافی‌گری، با احساس ‌عمومی مردم، با نوشتن، با گفتن و با ترویج این فکر، درست خواهد شد. این باید به یک فرهنگ تبدیل شود؛ کاری نیست که ‌بشود به‌صورت دادگاه ویژه و محاکمه و امثال اینها درستش کرد.‌ ۱۳۷۸/۰۹/۰۱ 🔹مسؤول نظام جمهوری اسلامی حق ندارد به اعیان و اشراف و پولدارها نگاه کند و زندگی خود را با آنها بسنجد؛ حق ندارد خود را ‌با نظایر و اشباه خود در حکومت های طاغوتی بسنجد. آری؛ در دستگاههای طاغوتی، یک وزیر، یک مدیر کل و یک رئیس، از ‌زندگیهای آن‌چنانی برخوردارند؛ ما هم امروز بیاییم و خود را با آنها بسنجیم و بگوییم ما هم وزیر و مدیریم!؟ نه؛ در نظام اسلامی ‌این‌گونه نیست. در نظام اسلامی، این مأموریت، طعمه نیست؛ یک مسؤولیت و یک خدمت و یک وظیفه بر گردن انسان است.‌ ۱۳۸۰/۰۹/۱۶ ✅#زهدوساده_زیستی_امام_شهید_خامنه_ای #کتاب_جدید_ناصرکاوه