در سال ۱۳۶۱، سطح آب‌های زیرزمینی در بسیاری از مناطق ۳۰ متر بود، حالا به ۱۵۰ متر رسیده

.امروز کشور گرفتار شده. از اصفهان و یزد و کرمان گرفته تا همدان و تبریز، همه جا بحران آب داریم. فقط استان‌های زاگرس و شمال البرز کمی وضعیت بهتری دارند. زمین‌ها فرونشست کرده‌اند، تالاب‌ها خشک شده‌اند، گردوغبار بلند شده و کشاورزی در بسیاری از مناطق به دلیل شوری یا کمبود آب نابود شده. این نتیجه سیاست‌هایی است که نه‌تنها به نسل کنونی، بلکه به نسل‌های آینده هم خیانت کرده.

. حالا آب، که از نفت و بودجه هم مهم‌تر است، بدون هیچ بررسی دقیقی به دست یک نفر، یعنی وزیر نیرو، سپرده شده. در ۴۳ سال گذشته، هیچ‌کس از وزرای نیرو نپرسیده چرا سطح آب‌های زیرزمینی این‌قدر پایین رفته؟ چرا رودخانه‌ها خشک شده‌اند؟ سیاست تخصیص آب باید از وزارت نیرو جدا شود و بر اساس پایداری منابع تنظیم شود، نه تقاضا.

ما از دهه ۱۹۹۰، بر اساس توافق‌نامه‌های بین‌المللی مثل ریو ۱۹۹۲، متعهد شدیم که بیش از ۴۰ درصد آب تجدیدپذیر مصرف نکنیم. اما در ۳۰ سال گذشته، ما بالای ۹۰ درصد مصرف کرده‌ایم. حالا عواقبش را می‌بینیم و ۱۰ یا ۲۰ سال آینده، بدتر هم خواهد شد. ما حقوق آبی نسل‌های آینده را نابود کرده‌ایم. امروز، کشاورزی ما به دلیل برداشت بی‌رویه آب، نه‌تنها پایدار نیست، بلکه به طبیعت و اقتصاد کشور ضرر می‌زند.

زاینده‌رود نمونه بارز فاجعه مدیریت آب در ایران است. حوزه آبریز زاینده‌رود حدود ۲۷۰ هزار هکتار است. در این منطقه، ۵۵ هزار حلقه چاه حفر شده که آب‌های زیرزمینی را تخلیه کرده‌اند. 

در زمان شاه عباس، زاینده‌رود با ۷۰۰ میلیون مترمکعب آب، کشاورزی محدودی را تأمین می‌کرد. حالا سطح زیر کشت از ۶۰ هزار هکتار به ۲۰۰ هزار هکتار رسیده، اما آب نیست

در حوزه زاینده‌رود، با ۵۵ هزار حلقه چاه و پمپاژ آب از رودخانه، سالانه بیش از یک میلیارد مترمکعب آب مصرف می‌شود که ارزش محصولاتش به قیمت جهانی حدود ۱۵۰ میلیون دلار است. یعنی در کشاورزی، یک میلیارد مترمکعب آب را برای ۱۵۰ میلیون دلار تولید هدر می‌دهیم. این عقلانی نیست.

حرف درستی است که فناوری‌های جدید می‌توانند کمک کنند، اما بدون کاهش مصرف آب، این فناوری‌ها مثل دویدن یک بیمار سرطانی است. اول باید سرطان را درمان کرد. ما الان 90 میلیارد مترمکعب آب در کشاورزی مصرف می‌کنیم، یعنی ۸۵ درصد کل آب کشور. باید این عدد را به ۳۸ تا ۴۰ میلیارد برسانیم و بعد با بهره‌وری بالا، تولید را حفظ کنیم.

#مناسبت سعی نابرده در این راه به‌جایی نرسی مزد اگر می‌‌طلبی طاعت استاد ببر... (حافظ)             🌹روز معلم گرامی‌باد🌹 ╭━⊰❀☔️🌍🌧❀⊱━╮           @ircsa2023 ╰━⊰❀☔️🌍🌧❀⊱━╯

چکیده مقاله بررسی عوامل موثر در مشارکت طرح های آبخیزداری روستایی شهرستان قوچان نتایج رتبه بندی زیرشاخص ها از منظر جوامع محلی و کارشناسان نشان داد زیرشاخص های "نادیده گرفتن منافع مردم به عنوان انگیزه اقتصادی مستقیم" و "عدم آموزش ساکنان حوضه در خصوص طرح ها" بیش ترین اهمیت در عدم مشارکت مردم را دارند. نویسندگان: علی واحدی طرقی، حمزه نور، علیرضا اسلامی، علی باقریان کلات، زهره شیبانی زاده، محققین بخش تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، یازدهمین کنفرانس ملی سامانه های سطوح آبگیر،بجنورد